+ Pokaż spis treści

Tarcie kinetyczne

Tarcie kinetyczne



Flash (.swf) swf Program dla Windows (.exe)win_exe Program dla Macmac_app

Zestaw klipów filmowych pokazuje prosty eksperyment mający na celu określenie współczynnika tarcia statycznago i kinetycznego. Blat jest z winylu. Najniższy ciężarek przyczepiony jest do próbki sztucznej trawy. Obciążniki są kawałkami żelaza – każdy ma masę 1 kg. Za pomocą wagi sprężynowej działamy na układ i dokonujemy pomiaru siły (poziomej). Zwiększamy stopniowo siłę poprzeczną. Wyświetlana jest ostatnia klatka (na górze) przed ruszeniem obciążników w celu oszacowania zastosowanej siły poziomej, o wartości w przybliżeniu równej maksymalnemu tarciu statycznemu (zwroty przeciwne); i na dole, pokazująca siłę działającą w trakcie ruchu. Jeżeli prędkość jest stała, to tarcie kinetyczne ma wartość przyłożonej siły poziomej, a zwrot przeciwny. Korzystając z przycisku "step" – analizując kolejne klatki wideo, zobaczymy, że prędkość jest w przybliżeniu stała.

Doświadczenie pokazuje, że maksymalne tarcie statyczne i tarcie kinetyczne jest proporcjonalne do masy, a tym samym siły normalnej (tu nacisk ciała na podłoże równy jest jego ciężarowi). Pozwala to określić współczynnik tarcia statycznego – w przybliżeniu µs = 0,43 i kinetycznego µk = 0,33.