+ Pokaż spis treści

Stanisław Leszczyński

Stanisław Leszczyński
(1704-1709 oraz 1733-1736)



Dwukrotnie wybierany władca Polski. W roku 1704 wojewoda poznański pod kuratelą szwedzką zostaje antykrólem wobec Augusta II Mocnego. Władza Stanisława Leszczyńskiego, oparta na szwedzkich bagnetach, kończy się po klęsce szwedzkiej pod Połtawą (1709). Stanisław wyjeżdża z kraju, tułając się po Europie (księstwo Dwóch Mostów, Alzacki Wissemburg) wygrywa los na loterii. Z propozycją małżeństwa z córką Leszczyńskiego występuje władca Francji, Ludwik XV. Zostawszy teściem króla Francji, wygnaniec z Polski nabiera znaczenia politycznego. Na elekcji 1733 roku dochodzi do rozdwojenia wyboru. Większość głosów przypada Stanisławowi, ale o tym kto zajmie tron zdecydowało poparcie Rosji i Austrii dla Fryderyka Augusta Wettina. Leszczyński wycofał się do Gdańska, gdzie oczekiwał na pomoc Francji. W wyniku podpisanego w Wiedniu pokoju (03-10-1735), który kończy tzw. wojnę o sukcesję polską, strony uznały za króla Polski Augusta III. 26-01-1736 roku Stanisław Leszczyński abdykuje, jako rekompensatę obejmując rządy w księstwie Lotaryngii.