+ Pokaż spis treści

Sekwencje

Sekwencje dostępne w okienkach po lewej stronie


Sekwencje to składniki SmartGraphs, które pozwalają uczniom wchodzić w interakcje z oprogramowaniem, takie jak monitowanie użytkowników do odpowiedzi na pytania, wybór punktów na wykresie, rysowanie przewidywanych wykresów, czy obliczanie ilorazu różnicowego.Tekst sekwencji pojawia się w okienku z lewej strony na żółtym tle. W większości sekwencji uczniowie nie mogą przejść do następnej strony aktywności aż do momentu realizacji działania odpowiadającego sekwencji, na przykład przez wprowadzenie odpowiedzi do przygotowanego pola tekstowego.


WSKAZÓWKA: Najpierw utwórz i zapisz sekwencję, a później, jeśli chcesz, dołącz dodatkowe wskazówki.


Istnieje osiem rodzajów sekwencji. Każda z nich jest opisana w poniższej części.

Sekwencja Instrukcji


Sekwencji instrukcji po prostu dostarcza uczniom jakichś informacji dotyczących tego, co robić na tej stronie ćwiczenia SmartGraphs. Uczniowie będą mogli przejść do następnej strony ćwiczenia po przeczytaniu instrukcji.

 

Sekwencja Wyboru Punktu


Sekwencja wyboru punktu zleca uczniom wybór, w okienku wykresu predefiniowanego, punktu spełniającego pewne, określone przez nas, kryteria. W celu skorzystania z tej sekwencji, trzeba najpierw włączyć okienko wykresu predefiniowanego na tej samej stronie, na której używasz sekwencji wyboru punktu. Sekwencja ta daje autorom możliwość udzielania wskazówek i podpowiedzi uczniom, jeśli udzielą nieprawidłowych odpowiedzi. Jako autor, możesz określić ich ilość i to jakie informacje i porady pojawią się przy każdym monicie.


Wybór punktu odnosi się do konkretnego zestawu danych wyświetlanych na wykresie. W formularzu tworzenia treści jest rozwijane menu służące do wyboru, który zestaw danych będzie używany do tego polecenia wyboru punktu. Na obrazku poniżej, wybrany zestaw danych ma nazwę "Dane sinusa". (Patrz obrazek poniżej).


Jeśli wybrany zestaw danych składa się z szeregu dyskretnych punktów, takich jak wykres punktowy, wówczas Ty, jako autor, znasz dokładne współrzędne każdego punktu i możesz określić dokładnie, jakie są właściwe współrzędne x i y stanowiące poprawną odpowiedź. W tym przypadku należy użyć pola w formularzu aby określić "prawidłowa odpowiedź x" i "prawidłowa odpowiedź y".


Jednakże, jeśli zestaw danych jest funkcją, np. y = sin (x), wtedy SmartGraphs generuje szereg blisko rozmieszczonych punktów "za kulisami" i nie znamy dokładnej współrzędnej każdego z nich. Ponadto, będzie to trudne lub niemożliwe aby uczeń kliknął dokładnie właściwą odpowiedź, jeśli istnieje wiele punktów obok siebie. W tym przypadku, należy określić zakres poprawnych odpowiedzi (każda mieszcząca się w tym zakresie będzie uznana za prawidłową). W przykładzie przedstawionym poniżej, poprawna odpowiedź, do dwóch miejsc po przecinku, to x = 1,57 i r = 1,00; jednak, aby umożliwić uznanie odpowiedzi za prawidłową, jeśli kliknięcie jest bardzo blisko, ale nie dokładnie w tym punkcie, autor wprowadził szereg poprawnych odpowiedzi.
 

WSKAZÓWKA: Dołącz pojedynczy punkt jako prawidłową odpowiedź LUB podaj zakres poprawnych odpowiedzi, ale nie oba.


Pozostałe pola w formularzu zawierają nazwę sekwencji (co pozwala kliknąć tę nazwę później, jeśli chcemy ją edytować), początkowy monit (czyli pytanie, które uczniowie zobaczą w lewym panelu), polecenie "Zaniechaj", czyli tekst, który uczniowie zawsze zobaczą, jeśli są w błędzie, nawet jeśli jakieś wskazówki, które utworzyłeś, zostały przedstawione w sekwencji, po każdej błędnej odpowiedzi i "Potwierdź poprawną" odpowiedź, czyli tekst, który jest wyświetlany, gdy uczniowie wybiorą prawidłowy punkt.


W dolnej części formularza, jak pokazano poniżej, jest szereg opcji podpowiedzi. Gdy uczeń klika na błędnym punkcie, a następnie kliknie Sprawdź Moją Odpowiedź, pojawi się wskazówka - jeśli ją utworzyłeś. Możesz również dostarczyć wskazówek wizualnych, np. podświetlając obszar danych na wykresie lub rysując linię od punktu na wykresie do osi x lub osi y. Wskazówka wizualna może być również wyświetlana od razu, gdy zostanie wyświetlony monit początkowy (pytanie).


WSKAZÓWKA: Wypełnij pola formularza i zapisz sekwencję wyboru punktu, zanim dodasz jakieś rady lub wskazówki wizualne. To jest przypadek ogólnej zasady, aby zapisywać jeden formularz na raz, a nie wiele formularzy jednocześnie.

WSKAZÓWKA: Autor może zlecić uczniowi opisanie danego punktu na wykresie, a nie tylko zaznaczenie go. Jeśli chcesz żeby uczniowie utworzyli etykietę związaną z danym punktem, zaznacz pole wyboru w postaci "Odpowiedź z etykietą". (To pole wyboru nie jest widoczne na obrazku poniżej.) Jako autor możesz wyświetlić etykietę ucznia na innej stronie, jeśli chcesz, przez Dołącz Etykietę w kolejnym okienku predefiniowanego wykresu.


Wskazówki i monity są omówione szerzej w oddzielnym rozdziale niniejszej instrukcji.

 

Sekwencja Numeryczna


Sekwencja numeryczna instruuje uczniów, aby zapewnić odpowiedź na pytanie numeryczne. Uczniowie mogą zostać poproszeni o wskazanie rzędnej y danego punktu na wykresie, lub długość określonego przedziału na jednej z osi lub innych pytań wymagających odpowiedzi w postaci liczby. Podobnie jak sekwencja wyboru punktu, sekwencja numeryczna przewiduje możliwość dostarczenia uczniom wskazówek i podpowiedzi wizualnych, gdy użytkownik poda nieprawidłową odpowiedź.


Pola w formularzu sekwencji numerycznej są podobne do tych, dla sekwencji wyboru punktu. Jednak istnieje tylko jedno pole gdzie należy wprowadzić prawidłową odpowiedź liczbową (być może 1.57). Istnieje również pole "tolerancja", które określa, jak blisko dobrego rozwiązania musi być uczeń aby jego odpowiedź została uznana za prawidłową. Jeśli tolerancja jest 0,01, liczba wpisana przez ucznia nie może różnić się o więcej niż 0,01 od wartości, którą podał autor.


Tak jak w wyborze punktu i tu znajduje się menu rozwijane, w którym można wybrać skojarzony zestaw danych. Po wybraniu zestawu danych, można dodać wizualne wskazówki dla uczniów, na przykład przez wyróżnienie części wykresu funkcji lub zakreślenie punktu.


WSKAZÓWKA: Wypełnij pola formularza i zapisz sekwencję numeryczną, zanim dodasz jakieś wskazówki.

Sekwencja Odpowiedzi Opisowej


Sekwencja odpowiedzi opisowej umożliwia zadawanie pytań otwartych, na które uczniowie odpowiadają w sposób opisowy. Pojawi się na żółtym tle pytanie, a poniżej pole tekstowe, w którym uczniowie piszą swoje odpowiedzi. Jedno pole formularza jest na "polecenie początkowe", to jest pytanie, które chcesz zadać uczniom.


Aby pomóc uczniom napisać swoje odpowiedzi opisowe, możesz dołączyć "tekst startowy", który pojawi się w polu tekstowym odpowiedzi jako początkowa zawartość (np. "Dodatnie nachylenie wykresu wskazuje ..."). Zawartość początkowa nie jest jednak wymagana. Jeśli jej nie ma, pole tekstowe, które uczniowie widzą, będzie początkowo puste.

Sekwencja Wielokrotnego Wyboru


Sekwencja wielokrotnego wyboru tworzy pytanie wielokrotnego wyboru (z jedną odpowiedzią prawdziwą). Jako autor, możesz określić, ile jest możliwości wyboru odpowiedzi na pytanie i dostarczyć opinie lub wskazówki, które uczniowie otrzymają po wybraniu błędnej odpowiedzi.


Istnieją dwa sposoby dostarczenia uczniom wskazówek. Jednym ze sposobów jest dostarczenie informacji zwrotnych, które są specyficzne dla każdego z wyborów spośród kilku odpowiedzi, tj., jeśli uczeń wybiera konkretną błędną odpowiedź, zawsze otrzyma wskazówkę przywiązaną do tej odpowiedzi. Jest to opcja domyślna w formularzu.


Innym podejściem jest zapewnienie "kolejnych wskazówek", które dają uczniom podpowiedzi w określonej kolejności (wskazówka 1, wskazówka 2, itp.), dopóki nie wybiorą prawidłowej odpowiedzi (wyświetlanie podpowiedzi bez względu na to, która zła odpowiedź jest wybrana). Jeżeli chcesz korzystać z "kolejnych wskazówek", trzeba zaznaczyć odpowiednie pole w formularzu. (Patrz obraz poniżej.)


Krok Pierwszy - Napisz pytanie w polu formularza "polecenie początkowe", dodaj podpowiedź jaką uczniowie otrzymają po udzieleniu odpowiedzi błędnej (ma zastosowanie tylko wtedy, gdy wyczerpali wskazówkę 1, wskazówkę 2, itd.) i informację zwrotną, gdy zaznaczą poprawną odpowiedź (jak np.: "Tak, to prawda"). Zapisz sekwencję za pomocą przycisku w dolnej części formularza.



Krok Drugi - Napisz jedną z wielu odpowiedzi do wyboru, wraz z dowolną informacją zwrotną, którą chcesz dostarczyć uczniowi, który wybierze tę odpowiedź, jeśli jest błędna. Jeśli, z drugiej strony, odpowiedź jest poprawna, upewnij się czy zaznaczono pole"prawidłowa" (patrz obrazek poniżej). Poprawne odpowiedzi pojawiają się w kolorze zielonym, po kliknięciu na przycisk Dodaj. Zapisz odpowiedź klikając w formularzu przycisk Dodaj.

 


Krok Trzeci - Wpisz i dodaj dodatkowe informacje, które uczniowie powinni zobaczyć, kiedy wybiorą tą odpowiedź (patrz obrazek poniżej). Odpowiedzi, w razie potrzeby, można później edytować lub je usunąć.


WSKAZÓWKA: Po zaznaczeniu pola wyboru (pokazanego na obrazku powyżej) wyznaczającego daną odpowiedź jako prawidłową, nie zobaczysz tego pola przy żadnej innej, którą utworzysz (tylko jedna odpowiedź może być prawdziwa). Jeśli edytujesz Poprawną odpowiedź i odznaczysz pole wyboru, wtedy ponownie będziesz miał możliwość zaznaczenia dowolnej z możliwych odpowiedzi, które przygotujesz, jako Poprawnej.


Sekwencja Narzędzi Ilorazu Różnicowego


Sekwencje narzędzi ilorazu różnicowego pozwalają autorom poprosić uczniów, aby obliczyli iloraz różnicowy funkcji w okienku predefiniowanego wykresu. Są trzy rodzaje pytań o iloraz, które możemy zadać uczniom:


A - Zadaj pytanie o współczynnik kierunkowy - Uczniowie mają za zadanie obliczyć współczynnik kierunkowy siecznej do wykresu funkcji. Autor określa dwa punkty końcowe rozważanego przedziału. Jeśli uczeń policzy źle, jest proszony o zaznaczenie punktów w celu wizualizacji linii łączącej je, a następnie o obliczenie ilorazu zmiany wartości do zmiany argumentu.


B - Poproś ucznia, aby wybrał punkt - Uczniowie mają za zadanie wybrać punkty na wykresie, a następnie do obliczyć współczynnik kierunkowy prostej, która przechodzi przez te dwa punkty. Opcja ta jest przydatna dla przedziału z zależnością liniową, w którym autor, zna prawidłowy współczynnik.


C - Zapytaj o iloraz różnicowy - Uczniowie mają za zadanie obliczyć iloraz różnicowy funkcji dla regionu wykresu. Autor określa punkty końcowe tego regionu. Uczniowie, którzy dostarczą niepoprawny wynik, zobaczą linię prostą przechodzącą przez punkty końcowe (sieczną) oraz zostaną poproszeni o kliknięcie punktów końcowych rozważanego przedziału i obliczenie ilorazu zmiany wartości do zmiany argumentu.


Ćwiczenie o tytule Driving to Grandma’s House pokazuje dwie z tych trzech opcji, A i C. Możesz przejrzeć to ćwiczenie w systemie tworzenia treści i zobaczyć, jak zostało stworzone, tutaj. Obrazek poniżej pokazuje, jak została utworzona sekwencja narzędzi ilorazu różnicowego na stronie 3 tego ćwiczenia.


WSKAZÓWKA: Zanim utworzysz sekwencję narzędzi ilorazu różnicowego, upewnij się, że wcześniej, po prawej stronie, utworzyłeś okienko wykresu zawierające zestaw danych, którego będzie dotyczyć pytanie, ORAZ, że też po prawej stronie, utworzyłeś okienko tabeli.


Sekwencja Konstrukcji Prostej


Sekwencja konstrukcji prostej kieruje do uczniów polecenie uzyskania prostej, poprzez kliknięcie dwóch punktów w okienku wykresu i przenoszenie ich do momentu spełnienia warunków określonych przez autora (podano współczynnik kierunkowy i rzędną przecięcia z osią y lub inne ograniczenia, które opisują konkretną prostą), a następnie kliknięcie polecenia Sprawdź Moją Odpowiedź.


Informacje zwrotne są kierowane do ucznia w zależności od tego, czy uzyskana prosta jest poprawna, nachylenie jest prawidłowe (ale nie punkt przecięcia z osią y), punkt przecięcia poprawny (ale nie nachylenie) lub czy nachylenie i punkt przecięcia z osią y są błędne. Jeśli linia nie jest poprawna, uczeń otrzymuje kolejną okazję do stworzenia określonej prostej przez przeciąganie punktów i kliknięcie Sprawdź Moją Odpowiedź.
 

WSKAZÓWKA: W celu utworzenia sekwencji konstrukcji prostej, należy (1) utworzyć pusty zestaw danych (brak wyrażenia / funkcji i nie ma punktów) za pomocą "kropek", które nie są "związane" (2) utworzyć okienko wykresu na stronie, na której planujesz sekwencję konstrukcji prostej i dołączyć do niego pusty zestaw danych, oraz (3) utworzyć tabelę na tej samej stronie, czyli poniżej okienka wykresu. Po wykonaniu tych trzech rzeczy, tworzona sekwencja konstrukcji prostej powinna również odnosić się do tego samego pustego zestawu danych, który jest wyświetlany w okienku wykresu. (4) Jeśli w tym samym oknie wykresu są wyświetlane inne zestawy danych, to NIE powinny zawierać jednostek.


Formularz dla Sekwencji Konstrukcji Prostej ma następujące pola, które muszą być wypełnione przez autora:

 

  • Nazwa sekwencji
  • Odniesienie do pustego zestawu danych
  • Prawidłowy współczynnik kierunkowy prostej
  • Tolerancja współczynnika (dopuszczalne przybliżenie, które będzie ocenione jako poprawne)
  • Prawidłowa rzędna punktu przecięcia prostej z osią y
  • Tolerancja y (dopuszczalne przybliżenie, które będzie ocenione jako poprawne)
  • Maksymalna liczba prób, które uczeń może wykonać, zanim zostanie wyświetlony prawidłowy wykres
  • Początkowe polecenie (pytanie zadane uczniowi)
  • Współczynnik nieprawidłowy (odpowiedź, jeśli rzędna jest poprawna, a współczynnik nie)
  • Rzędna punktu przecięcia nieprawidłowa (odpowiedź, jeśli współczynnik jest poprawny, a rzędna nie)
  • Wszystko nieprawidłowo (odpowiedź, jeśli ani współczynnik, ani rzędna nie są poprawne)
  • Potwierdź prawidłową (komentarz, jeśli uczeń konstruuje poprawną prostą)
  • Zrezygnuj (tekst, który jest wyświetlany w przypadku gdy prosta konstruowana przez ucznia, po maksymalnej liczbie prób, dalej nie spełnia kryteriów)


Przykład na obrazku poniżej, odnosi się do jednostronicowego ćwiczenia SmartGraphs obejmującego plan taryfowy telefonu komórkowego. The Dick Tracy Cell Phone Company pobiera 30$ za miesiąc oraz 1$ za każde połączenie. Uczniowie mają za zadanie skonstruować wykres, który pokazuje miesięczne koszty (na osi y), w zależności od liczby wykonanych połączeń (na osi x). (Patrz obrazek poniżej.)

 

Sekwencja Najlepszego Dopasowania


Celem sekwencji najlepszego dopasowania jest, aby pomóc uczniom zrozumieć znaczenie linii najlepszego dopasowania, gdy dane przedstawione na wykresie są najlepiej dopasowane przy użyciu prostej, krzywej regresji (liniowej). Kalkulatory graficzne i arkusze kalkulacyjne zazwyczaj pozwalają użytkownikom na automatyczne wyświetlanie linii najlepszego dopasowania lub krzywej regresji. Jednakże uczniowie mogą nie rozumieć, co najlepiej dopasowana linia reprezentuje.


Opracowanie sekwencji najlepszego dopasowania, zacznij od zestawu danych, który jest w zasadzie liniowy. W poniższym przykładzie dane przedstawiają prędkości idących osób (na osi x) i długość kroku każdej z nich. Zależność jest mniej więcej liniowa, gdy idziesz szybciej każdy krok jest dłuższy (przy tej samej częstotliwości). Wprowadzono szesnaście punktów i zapisano je jako zestaw danych o nazwie "Prędkość ​​vs długość kroku."
 

WSKAZÓWKA: W celu utworzenia sekwencji najlepszego dopasowania, należy (1) utworzyć zestaw danych z punktów, które chcesz wyświetlić (i najlepiej szacowanych przez linię prostą), (2) utworzyć pusty zestaw danych (brak wyrażenia / funkcji i nie ma punktów), (3) utworzyć okienko wykresu na stronie, na której planujesz sekwencję najlepszego dopasowania i dołączyć do niego ZARÓWNO wykres punktowy danych jak i pusty zestaw danych, oraz (4) utworzyć tabelę na tej samej stronie, czyli poniżej okienka wykresu. Po wykonaniu tych czynności, tworzona sekwencja najlepszego dopasowania powinna również odnosić się do tych samych dwóch zestawów danych, co w okienku wykresu: zestawu danych wykresu punktowego, który jest wyświetlany na wykresie i pustego zestawu danych.


Konieczne jest okienko wykresu predefiniowanego, aby wyświetlić wybrany zestaw danych, a w okienku poniżej wykresu powinna być wyświetlana tabela. Ponadto, musi zostać utworzony pusty zestaw danych (w poniższym przykładzie zatytułowany Zestaw Danych Uczących). (Zobacz Wskazówka powyżej.) Po spełnieniu tych warunków, autor może wstawiać sekwencję najlepszego dopasowania. (Zobacz na obrazku poniżej przykład formularza.)

 


Pola Correct tolerance oraz Close tolerance są w procentach. Kiedy uczeń kliknie dwa punkty na wykresie i przeciągnie jeden z nich, linia przesuwa się w okienku wykresu. Legenda na wykresie wyświetli sumę kwadratów odchyleń pionowych (odległości) punktów od linii, którą uczeń utworzył. Poprzez przesuwanie punktów, a tym samym i linii, uczeń może spróbować zminimalizować sumę kwadratów. Z definicji, prawdziwa linia najlepszego dopasowania jest tą, która minimalizuje sumę kwadratów odchyleń pionowych od linii.


Na obrazku poniżej mamy przykład linii, która nie jest jeszcze doskonałym przybliżeniem prawdziwej linii najlepszego dopasowania. Jeśli uczeń kliknie Sprawdź moją odpowiedź, otrzyma informację zwrotną (utworzoną przez autora w powyższym formularzu), która mówi: "Niezbyt dokładnie. Spróbuj jeszcze raz." Suma kwadratów (pokazana w zielonej legendzie) nie jest wystarczająco blisko minimum, więc czerwona linia nie jest jeszcze dobrym oszacowaniem linii najlepszego dopasowania. “Liczba Prób” to pole w formularzu (pokazanym powyżej) ograniczające maksymalną liczbę prób ucznia, zanim pojawi się prawdziwa linia najlepszego dopasowania.

 

Sekwencja Etykiet


Autor może poprosić ucznia, aby oznaczył jeden lub więcej punktów na wykresie. Dodanie tej interakcji odbywa się poprzez utworzenie Nowej Sekwencji Etykiet. Najpierw utwórz stronę i okienko wykresu. Następnie kliknij na Nową Sekwencję Etykiet, tak jak pokazano poniżej.

 


Pojawi się nowy formularz, jak pokazano poniżej. Wypełnij nazwę sekwencji, tekst polecenia, który uczniowie zobaczą, żeby dodać jedną lub więcej etykiet oraz liczbę całkowitą mówiącą ile etykiet użytkownik musi dodać zanim SmartGraphs pozwoli mu przejść do następnej strony działalności. (W tym przykładzie, użytkownik musi dodać dwie etykiety.)

 


Po utworzeniu sekwencji etykiet, gdy uczniowie korzystają z ćwiczenia, muszą dodać tyle etykiet na wykresie, przed przejściem do następnej strony. Ponadto podczas tworzenia sekwencji etykiet, system tworzenia treści automatycznie utworzy nowy zestaw etykiet o nazwie "Etykiety dla [nazwa sekwencji etykiet]" (w tym przykładzie zestaw etykiet to “Etykiety dla User labels greatest slope”). Jako autor możesz ponownie wyświetlić te tworzone przez użytkownika etykiety na dalszej stronie ćwiczenia dodając ten zestaw etykiet do okienka wykresu na tej stronie. (Patrz wyżej w rozdziale Dodawanie do wykresu etykiet stworzonych przez autora aby uzyskać więcej informacji dotyczących zestawów Etykiet.)