+ Pokaż spis treści

Rzym

Rzym


Wilczyca kapitolińska1.   Rzymianie zawdzięczają bardzo dużo wpływom etruskim. To właśnie dzięki nim nauczyli się budowy świątyń, dróg i ścieków, obróbki brązu oraz przejęli wiele obrządków religijnych, w tym zwyczaj zasięgania rady bogów poprzez objaśnianie przepowiedni. Etruskowie upowszechnili w Italii kulturę grecką i Wschodu.
Najbardziej znanymi rzymskimi przykładami sztuki etruskiej były Świątynia Jowisza na Kapitolu oraz "Wilczyca kapitolińska". Po podboju Etrurii Rzymianie wchłonęli cały dorobek kulturalny Etrusków, a sztuka etruska wygasła ustępując miejsca rzymskiej.

2.   Twórcami i wykonawcami większości rzymskich dzieł sztuki byli Grecy. Jednak pracowali dla Rzymian, na ich zamówienie, zgodnie z ich gustami i oczekiwaniami. Rzymianie wiele czerpali z kultury greckiej.

Akwedukt3.   W architekturze Rzymianie udoskonalili i zastosowali na szeroką skalę konstrukcje łukowe i sklepienia. Do budowy zaczęli stosować wypaloną cegłę łączoną cementem, a ściany pokrywali tynkiem. Rozbudowywali fasady budynków. Stosowali, co prawda, greckie porządki kolumnowe, ale straciły on charakter kanonu i zostały uzupełnione kolumną jońsko - koryncką i porządkiem etruskim. W architekturze sakralnej pojawiły się świątynie okrągłe.
Opanowanie konstrukcji łukowych pozwalało nie tylko na budowę akweduktów i mostów, ale umożliwiało wznoszenie wielopiętrowych budowli. Do zabytków architektury zaliczamy również takie monumentalne pomniki, jak łuki triumfalne i kolumny zwieńczone posągami cesarzy.

3.   W czasach Cesarstwa szczególnie rozwinęła się rzeźba portretowa i typ "oficjalnego portretu" panujących. Obok idealizujących, wzorem greckim, wygląd twarzy i sylwetki, rzeźbiono również popiersia portretowe, w których bardzo wiernie oddawano rysy twarzy, uwypuklając wszelkie deformacje i oszpecenia spowodowane chorobą lub podeszłym wiekiem.
Rzymianie na wielką skalę kopiowali arcydzieła rzeźby greckiej. W Grecji, a od I w. p.n.e. również w Rzymie, powstawały specjalne warsztaty rzeźbiarzy-kopistów. Kopie wykonywano z marmuru, często odtwarzając rzeźby wykonane z brązu.
Na ścianach budowli publicznych, pomnikach, łukach triumfalnych i kolumnach umieszczano reliefy dekoracyjne o tematyce historycznej. Upamiętniano w ten sposób ważne wydarzenia, będące dumą Rzymian.

4.   Malarstwo rzymskie znane jest przede wszystkim z dekoracji ściennych. Przedstawiano sceny mitologiczne, krajobrazy, sceny z ludźmi w bujnej zieleni, martwe natury i egzotyczne zwierzęta oraz architekturę. Artyści w mistrzowski sposób stosowali perspektywę i światłocień.
Posadzki domów, a niekiedy również ściany, zdobiono mozaikami. Układano je z kostek kamiennych, terakotowych i szklanych. W I w. p.n.e. pojawiła się mozaika dwubarwna (czarne motywy na jasnym tle), a w III w. n.e. utrwalił się podział posadzki na kwatery z pojedynczymi motywami figuralnymi.

5.   Zwrócić należy uwagę na działalność Caiusa Cilniusa Maecenasa, przyjaciela i bliskiego współpracownika cesarza Oktawiana Augusta. Był on opiekunem artystów, zwłaszcza pisarzy i poetów. Przez ich twórczość wpływał na kształtowanie opinii publicznej tak, aby cesarz uzyskał jak największe poparcie dla swoich poczynań. Imię Mecenasa przetrwało jako synonim patrona sztuki i literatury.

6.   Rozkwit literatury rzymskiej przypadł na czasy panowania Oktawiana Augusta. Wśród licznych twórców należy zwrócić uwagę na: Wergiliusza - był autorem "Eneidy", epopei opiewającej przygody Trojańczyka Eneasza, Tytusa Liwiusza - napisał "Dzieje Rzymu od założenia miasta".
Warto jeszcze zwrócić uwagę na najsłynniejszego literata wśród polityków jakim był Juliusz Cezar. Pozostawił on utwory, w których relacjonował prowadzone przez siebie kampanie wojenne: "O wojnie galijskiej" i "O wojnie domowej".