od 1278 do 1300

Tablice synchronistyczne od 1278 do 1300

1 - Wydarzenia polityczne 2 - Wydarzenia gospodarcze 3 - Wydarzenia kulturalne
4 - Uwagi, komentarze

wcześniej

1
2
3
4
1278
Zmarł Bolesław Rogatka, książę lubuski. Jego państwo po śmierci władcy rozpadło się na dwa odrębne: księstwo legnickie i jaworskie
 
 
Jan Długosz podaje, że mieszkańcy okolic Krakowa podczas połowu ryb w jeziorze wyciągnięto strasznego potwora, którego oczy były czerwone, ogniste i płonące żarem, a kark kończył się kozią głową. Wszystkich zebranych ogarnęło na jego widok takie przerażenia, że zostawili krzyże i chorągwie i bladzi i drżący rozbiegli się gdzie popadło. U niektórych z nich wystąpiły chorobliwe wrzody. A potwór napędziwszy ludziom strachu, skoczył do wody /.../ i jakby na skrzydłach latając i miotając się po całej przestrzeni jeziora, wywoływał straszliwy szum i łoskot.
1279
13 IV - Zmarł książę Bolesław Pobożny. Jego ziemie przejmuje Przemysł II stając się jedynym władcą Wielkopolski
      Następcą zmarłego Bolesława został jego krewny Leszek Czarny, książę łęczycko-sieradzki.
 
 
 
     7 XII - Pod datą tą Rocznik Traski podaje: umarł sławny książę Bolesław, syn Leszka Kazimierzowicza, książę Krakowa i Sandomierza. Był to zaś człowiek czysty i wstydliwy, trzeźwy i łagodny, nikomu złem za złe nie płacił, obrońca wolności kościelnych, prawdziwy miłośnik rycerstwa, bo sobie niczego nie zatrzymywał, lecz wszystko szczodrze rozdzielał między rycerzy, a również był dobroczyńcą wszystkich zakonników.
1280
Zimą tego roku najechał na Ziemię sandomierską książę halicki Lew Daniłowicz. Jednak próba opanowania Sandomierza i innych grodów nie powiodła się. Na dodatek Leszek Czarny zaatakował wojska halickie dużymi siłami i rozbił je pod Goźlicami 23 lutego 1280 roku.  
 
Rocznik Traski podaje, że Leszek ruszył w pościg za księciem halickim i złupił okropnie jego ziemie i grody ruskie poburzył, po czym wrócił do siebie w pokoju i  chwale...
1281
      Zmarł książę opolski Władysław. Po jego śmierci księstwo to rozpada się na cztery mniejsze: opolskie, raciborskie, cieszyńskie i bytomskie.
      Henrykowi IV Probusowi udało się narzucić zwierzchność lenną innym książętom śląskim oraz księciu wielkopolskiemu Przemysłowi II. Ten ostatni książę jeszcze tego samego roku zrzucił zależność ale za cenę cesji terytorialnych na rzecz księcia wrocławskiego.
 
 
 
1283
Zakończony został podbój Prus przez Zakon Krzyżacki. Granice państwa zakonnego na wschodzie osiągnęły ziemie Litwy
 
     19 XII - Jakub Świnka został w kościele franciszkanów w Kaliszu konsekrowany na arcybiskupa gnieźnieńskiego. Uroczystość odbyła się w obecności księcia wielkopolskiego Przemysła II, który, jak podaje Jan Długosz, ofiarował nowemu arcybiskupowi Jakubowi pierścień z pięknym kamieniem i kunsztownej roboty. Jak zapisał Marcin Murinius w "Kronice mistrzów pruskich" ustała wojna z Prusy pogany, która wojna przez 53 lat trwała, gdy pogani jedną mocą do wiary przywiedzeni, drudzy przed gwałtem z ziemie ustąpić musili.
 
1284
Podczas wiecu wielkopolsko-pomorskiego w Nakle możnowładcy i rycerze pomorscy złożyli przysięgę wierności Przemysłowi II, uznając tym samym postanowienia układu w Kępnie.
 
 
 
1287
      Po raz trzeci w tym stuleciu najechali na Polskę Tatarzy, tym razem dowodzeni przez Nogaja i Telebugę. Najazd ten nie wyrządził już takich strat jak poprzednie; Kraków i Sandomierz oparły się najeźdźcom, jednak książę Leszek Czarny opuścił kraj i uszedł na Węgry.
      Również w tym samym roku na Mazowsze spadł atak Litewski. Najeźdźcy wyrządzili duże straty w ludziach - Długosz szacuje je na trzy tysiące zabitych, oraz dokonali wielu rabunków.
 
 
 
1288
     30 IX -Zmarł książę Leszek Czarny. Jan Długosz zapisał, że pochowano go z należnymi księciu honorami w klasztorze św. Trójcy zakonu kaznodziejskiego, po lewej stronie chóru, które to miejsce wybrał za życia. Ziemią Sieradzko-łęczycką podzielili się bracia zmarłego: Władysław i Kazimierz. Tron krakowski z kolei przejął, przy poparciu mieszczan Krakowa, Henryk IV Probus.
Książę Leszek Czarny tak jak jego poprzednik Bolesław V Wstydliwy umarł nie mając dzieci, choć był żonaty z kobietą o wielkim temperamencie, księżniczką ruską, Gryfiną. Otóż, pewnego razu, na zjeździe rycerstwa w Sieradzu księżna zarzuciła publicznie Leszkowi, w jego obecności, że choć już jest 6 lat zamężna, to w istocie, z winy męża, nadal jest dziewicą. Gdy Leszek Czarny słowom Gryfiny nie zaprzeczył, ta stwierdziła, że nie musi już nosić czepka mężatki i może ponownie chodzić z odkrytą głową jak panna, co też uczyniła. Toteż o ile Bolesław V obdarowany został przydomkiem Wstydliwego, choć nie ze swojej winy, to Leszek Czarny jak najbardziej zasłużył sobie na przydomek Niemrawego, czy może Oziębłego.
 
 
 
1289
Ze zmiennym szczęściem toczyła się wojna pomiędzy księciem Władysławem
Dodaj do swoich materiałów