+ Pokaż spis treści

Mieszko I

Mieszko I
(ok. poł. X w. - 992 r.)

      Budowniczy państwa polskiego, pierwszy poświadczony historycznie władca Polski. Zjednoczył ziemie polskie pod swoim władaniem. W 965 roku pojął za żonę córkę księcia czeskiego Bolesława, Dobrawę. W rok później przyjął chrzest. Akt ten miał doniosłe znaczenie dla tworzącej się państwowości polskiej i pozycji Polski na arenie międzynarodowej. Poznań został siedzibą biskupstwa misyjnego zależnego bezpośrednio od Rzymu. W stosunkach z sąsiadami Mieszko okazał się zręcznym politykiem. Metodami dyplomatycznymi (sojusz z Czechami, "formalna przyjaźń z cesarzem") i militarnymi (wojna z Margrabią Marchii Wschodniej Hodonem i bitwa pod Cedynią w 972 roku, podbój Pomorza, wojna z Czechami o Śląsk. Swemu synowi i następcy Bolesławowi Chrobremu przekazał zwarte pod względem geograficznym i etnicznym państwo, któremu nadał odpowiednią strukturę administracyjną.