+ Pokaż spis treści

Metody prezentacji zjawisk na mapach


Do przedstawiania zjawisk, zdarzeń i obiektów na mapie stosuje się:

  • znaki graficzne (=sygnatury kartograficzne)
  • metody graficzne

Do najczęściej stosowanych metod graficznych należą:

  • Metoda sygnaturowa - polega na przedstawianiu na mapie rzeczywistości przyrodniczej za pomocą sygnatur czyli umownych znaków.

    Sygnatury mogą mieć kształt:

    1. figur geometrycznych - do oznaczania bogactw mineralnych (wielkość figury pozwala odróżnić obiekty ważne od mniej ważnych; np. wielkość miast)
    2. obrazków nawiązujących do cech przedstawionych produktów - zwierzęta, rośliny
    3. liter umieszczanych w obszarze występowania zjawiska; np. PL - Polska, Cu - miedź

  • Metoda zasięgów (powierzchniowa) - polega na oznaczaniu na mapie obszarów występowania określonego zjawiska. Stosowana jest przy sporządzaniu map geologicznych, glebowych, map upraw roślin i hodowli zwierząt.
  • Metoda kropkowa - polega na pokryciu mapy znakami punktowymi. Każda kropka odpowiada określonej liczbie elementów, a gęstość kropek pokazuje natężenie jakiegoś zjawiska; np. mapy rozmieszczenia ludności.
  • Metoda izarytmiczna - opiera się na izarytmach - czyli liniach łączących punkty o tej samej wartości zjawiska.
    Izarytmy powstają na zasadzie interpolacji wartości pośrednich pomiędzy pomierzonymi punktami.

    Izarytmami są:

    1. izobary- linie łączące punkty o jednakowym ciśnieniu
    2. izobaty - linie łączące punkty o jednakowej głębokości
    3. izohaliny - linie łączące punkty o jednakowym zasoleniu
    4. izohiety - linie łączące punkty o jednakowych opadach
    5. izohipsy - linie łączące punkty o jednakowych wysokościach (poziomice)
    6. izotermy - linie łączące punkty o jednakowej temperaturze

  • Metoda kartogramu - polega na przedstawieniu intensywności jakiegoś zjawiska na określonej powierzchni. Powierzchnię pokrywa się odpowiednio dobranym deseniem (szrafurą) lub barwą np. mapy gęstości zaludnienia, sieci dróg kołowych i kolejowych, mapy bilansu migracji ludności.
  • Metoda kartodiagramu - stanowi coś pośredniego między mapą a wykresem. Polega na przedstawianiu danych liczbowych za pomocą diagramów umieszczonych na określonym obszarze (np. w określonej jednostce administracyjnej) ; np. wykresy rocznego przebiegu temperatur, zasobów, kierunków wiatrów itp.