+ Pokaż spis treści

Lublin

LUBLIN TO MIASTO...


„Lublin to miasto darami nieba darzone obficie.

Miasto i mury szczególną się cieszą nieba opieką...

Parki twoje piękniejsze nad świata cale ogrody...

Miasto to godne być Boga mieszkaniem i królów siedzibą.

Ludne, bogate, znacznych już wielu mężów wydało,

Wiele zdziałało w pokoju, sławne zawarło przymierza.”

(Sebastian Klonowic, poemat Philtron 1582)


Jak każdego roku najważniejszym punktem naszego jesiennego wyjazdu z klasami trzecimi gimnazjum do Lublina były specjalne zajęcia historyczne przeprowadzone w obozie koncentracyjnym na Majdanku.

Natomiast podczas drugiej części naszej wyprawy, wędrując po lubelskim Starym Mieście, cofnęliśmy się do zdecydowanie dawniejszej historii, odnajdując miejsca:

- gdzie rodziła się Rzeczpospolita Obojga Narodów i delegacja litewska rozbijała namioty;

- gdzie nagle umarł Jan Kochanowski, szukając sprawiedliwości w sprawie swojego szwagra;

- gdzie diabeł okazał się bardziej sprawiedliwy niż sąd;

- gdzie było drzewo z Krzyża Świętego, dopóki go ktoś nie ukradł;

- gdzie był więziony Bolesław Prus i nie tylko on;

- gdzie jest przeklęty kamień, którego, choć nie uznajemy ciemnoty i zabobonów – to na wszelki wypadek lepiej nie dotykać.

Oraz – last but not least – przetrząsnęliśmy najtajniejsze zakamarki zdobywcy trzeciego miejsca w konkursie Bryła Roku 2016, czyli słynnego Centrum Spotkania Kultur (jak by się kto pytał, Plac Teatralny 1).