+ Pokaż spis treści

Królik


KrólikKopie rozgałęziające się chodniki ziemne. W legowisku śpi i wydaje potomstwo. Żyje towarzysko w koloniach. W razie niebezpieczeństwa uderza tylnymi łapami o ziemię. Odgłos uderzeń ostrzega innych współplemieńców, którzy błyskawicznie znikają w norach. W koloniach króliki żyją w dużych związkach rodzinnych. Zwykle jeden samiec przewodzi kilku samicom. Taka grupa broni zajętego terytorium przed innymi rodzinami. Ścisła hierarchia panuje nie tylko wśród członków grupy rodzinnej, ale także między poszczególnymi rodzinami. Dominujący samiec zajmuje najlepsze miejsce, wokół osiedlają się samce, a na obrzeżach kolonii, w najmniej korzystnych warunkach mieszkają rodziny stojące najniżej w hierarchii. Terytorializm najmocniej zaznacza się w okresie rozrodczym. W jego następstwie samice stojące najniżej w strukturze w ogóle nie wydają potomstwa, albo bardzo nieliczne. Granice terytorium znaczone zapachem. Króliki znaczą swoje rewiry odchodami mającymi indywidualny zapach dzięki wydzielinie gruczołów jelitowych. Poza węchem dobrze rozwinięty jest też zmysł wzroku. W czasie ucieczki króliki unoszą ogony do góry ukazując jego białą spodnią stronę - znak orientacyjny dla następnego osobnika. Uciekają zygzakiem w celu zmylenia przeciwnika. Ponieważ królik ma pole widzenia równe 360 stopni uciekając cały czas widzi ścigającego go prześladowcę.