+ Pokaż spis treści

Grecja

Grecja


Rynek w Koryncie - rekonstrukcja1.   Starożytne miasta greckie były ośrodkami życia państwowego, polityki i kultury, handlu i rozrywek, pracy i odprężenia. Grecy zwykle spędzali dnie wśród gwaru rynku, na schodach świątyń, na polu, w warsztacie lub nad brzegiem morza, zajęci pracą albo rozrywkami.

2.   Mężczyźni spędzali większość czasu poza domem. Uczestniczyli w życiu publicznym, załatwiali interesy lub odwiedzali przyjaciół i uczestniczyli w wieczornych ucztach. Wyłącznie oni zarządzali majątkiem, występowali wobec prawa w imieniu żony, małoletnich dzieci i niewolników. Pamiętajmy, że tylko oni posiadali pełnię praw politycznych.

3.   Kobiety zostawały przez większą część dnia w domu. Towarzyszyły im dzieci, niewolnicy, ewentualnie krewni. Przeznaczeniem i misją kobiet było wydawanie na świat dzieci oraz zarządzanie domem - organizowały prace domowe, czuwały nad kuchnią i spiżarnią, uczestniczyły w kulcie domowym. Tradycyjnym zajęciem kobiet było tkanie - najczęściej używały owczej wełny i koziej sierści, najdelikatniejsze i najdroższe tkaniny wyrabiały z lnu; bawełnę i jedwab importowano w postaci gotowych materiałów.

Młodzi Spartanie, mal. Egdar Degas (fot. wikimedia)4.   Dzieci, tak jak i dzisiaj, zajmowały się głównie zabawą. Chłopcy grali w kostki, znali bąka, jojo, obręcz i różne gry dużą i małą piłką. Dziewczynki ubierały lalki, które mogły siedzieć i ruszać głową. Jednak najbardziej dzieci lubiły "robić to, co robią dorośli" - w ten sposób przygotowały się do przyszłego życia.
Chłopcy greccy od najmłodszych lat uczestniczyli u boku ojców w uroczystościach rodzinnych i publicznych, dziewczynki towarzyszyły matkom. Starszym dzieciom powierzano nawet pewne specjalne funkcje podczas niektórych świąt religijnych.

5.   Małżeństwa zawierano na podstawie decyzji rodziny, która nie musiała brać pod uwagę uczuć młodej pary - najważniejsze było zabezpieczenie kontynuacji rodu w lepszych warunkach.

6.   Każda pora i okazja wymagała odpowiedniego stroju - takiego jak np. uroczyste szaty ceremonialne mężczyzn i kobiet, chiton wyjściowy, czy bardziej kokieteryjne stroje, które kobiecie wolno było włożyć jedynie, gdy kładła się spać.
Ubrania tworzyły długie i szerokie prostokąty materiału, które można było częściowo zszyć, a częściowo udrapować za pomocą paska lub zapinek na tym, kto je nosił. Były to chitony różnej długości lub peplosy (u kobiet). Kobiety, gdy wychodziły poza dom na chiton wkładały himation (długi wełniany płaszcz).