+ Pokaż spis treści

Egipt

Egipt


Hieroglify1.   Około 5 tysięcy lat temu powstało w Egipcie pismo. Najstarszymi znakami były hieroglify, które często nazywamy pismem obrazkowym. Hieroglifów używano do napisów uroczystych, które ryto w kamieniu lub malowano na drewnie. Wiele dokumentów zostało zapisanych na specjalnie do tego przygotowanym materiale - papirusie.

2.   Pismo egipskie zostało odczytane dzięki znalezieniu w czasie wyprawy napoleońskiej do Egiptu, w miejscowości Rossetta pod Aleksandrią, kamienia, na którym wyryto jednocześnie taki sam napis, egipski i grecki. Odczytał go Francuz, Jean François Champollion. Odkrycie Champolliona zrodziło nową gałąź wiedzy, egiptologię, która pozwoliła oprzeć badania historii Egiptu również na źródłach pisanych.

Piramida egipska3.   Najsławniejszymi dziełami egipskiej architektury były grobowce faraonów - piramidy. Największą z nich była wybudowana ok. 2580 roku p.n.e. piramida Cheopsa w Gizie. Wznosiła się na wysokość 146 m, a jej kwadratowa podstawa miała boki długości 230 m. Do jej budowy zużyto ponad 2 miliony głazów o wadze 2,5 tony każdy!

4.   Świątynie budowano według stałych zasad. Do wejścia prowadziła aleja z ustawionych po obu stronach sfinksów. Dalej był otoczony kolumnami dziedziniec, a za nim wielka sala z wieloma rzędami kolumn zakończonych u góry głowicami o kształtach stulonego pąka lotosu albo korony palmy. Następnie tzw. Sala Świętej Barki i wreszcie Miejsce Święte, sanktuarium, do którego wstęp miał tylko faraon i najwyżsi kapłani. Tutaj znajdował się posąg bóstwa.

5.   Świątynie i grobowce zdobiono rzeźbami, reliefami, malowidłami i napisami. Postacie bóstw i faraonów przedstawiano w pozycji siedzącej, stojącej lub kroczącej, w postawie sztywnej i wyniosłej. Odtwarzając ciała i twarze nie wolno było ukazywać ich starzenia się, wad (tzw. bezczasowa młodość) ani przedstawiać uczuć.

Świątynia egipskaReliefy zdobiły kolumny świątyń oraz ściany kaplic grobowych. Podobnie jak malowidła ścienne komponowano je parami, umieszczając jeden nad drugim. Postać ludzką przedstawiano tak, aby oglądający mógł zobaczyć jak najwięcej:

  • głowę - profilem,
  • oko - widziane z przodu,
  • dolną część tułowia - bokiem,
  • tors - z przodu,
  • stopy - bokiem.