+ Pokaż spis treści

August II Mocny

August II Mocny
(1697-1733)


Fryderyk August II Wettin wybrany niejednogłośnie po najdłuższym w dziejach wolnych elekcji bezkrólewiu, objął tron rywalizując z kandydatem francuskim, księciem Contim. Władca małej, ale świetnie zorganizowanej Saksonii, dążył do podobnego zorganizowania Rzeczpospolitej. Miał plany stworzenia ogromnego polsko-saksońskiego państwa, w oparciu o które marzył o zdobyciu korony cesarskiej. Zakończył ostatecznie wojny z Turcją, podpisując pokój w Karłowicach (1699). Pozwoliło mu to zająć się budowaniem koalicji antyszwedzkiej z udziałem Danii i Rosji. Wojna północna, która wkrótce rozgorzała, okazała się katastrofą. Wojska szwedzkie pod wodzą Karola XII rozgromiły wojska koalicjantów i zajęły większość terytorium Rzeczpospolitej. August II przejściowo traci tron polski. Pod kuratelą szwedzką królem zostaje wybrany Stanisław Leszczyński. Po klęsce Szwedów pod Połtawą (1709) Wettin powraca na tron. Utraconej powagi łatwo jednak nie odzyska. Przeciw królowi zawiązuje się konfederacja tarnogrodzka. Sytuację spacyfikował dopiero sejm z 1717 roku, tzw. "Sejm Niemy". Jego obrady toczyły się pod kontrolą Rosji. Określając ostatecznie stosunki między Polską a Saksonią. Sejm niemy ostatecznie pozbawił Augusta złudzeń co do możliwości zbudowania w Polsce absolutyzmu. Do końca swego panowania nie był już zdolny do realizacji większych planów, ograniczając się do prób zapewnienia sukcesji po sobie synowi.