| | | |
|
|
Teby zachodnie
EGIPT
TEBY
ZACHODNIE
- PLAN |
Teby Zachodnie
Teby Zachodnie, położona na lewym brzegu Nilu, na wysokości dzisiejszego Luksoru i Karnaku, część starożytnych Teb (egipska nazwa: Uaset), oprócz rezydencji Amenhotepa III w Malkacie i wioski budowniczych grobów królewskich Deir el-Medina obejmowała przede wszystkim królewskie i prywatne nekropole z grobowcami kutymi w skale, a także świątynie poświęcone kultowi doczesnemu i pośmiertnemu władców. Na większej części starożytnej nekropoli, między linią królewskich świątyń biegnącą wzdłuż granicy pól uprawnych i pustynnymi kotlinami opierającymi się o ścianę klifu, rozłożyła się współczesna wioska Gurna, której mieszkańcy od wieków eksploatują starożytne grobowce i mimo wysiłków władz nie dają się przenieść w inne okolice. Główne części Teb Zachodnich to:
 |  |  | | Grób Amenhotepa II w Dolinie Królów, KV 35. Sarkofag w krypcie. | | |  |
| DOLINA KRÓLÓW (WADI BIBAN EL-MULUK) - miejsce spoczynku władców Nowego Państwa i niektórych dostojników, ukryte za tebańskim pasmem gór, po drugiej stronie kotliny Deir el-Bahari.
DOLINA KRÓLOWYCH (BIBAN EL-HARIM ALBO BIBAN EL-MELEKAT) - miejsce spoczynku królowych i książąt z XIX i XX dynastii Nowego Państwa. Szczególnie interesujący jest grób królowej Nefertari, głównej małżonki Ramzesa II, zagrożony zniszczeniem przez wzrastającą wilgotność i przemieszczenia skał, ostatnio odrestaurowany i zabezpieczony.
EL-TARIF - położona najdalej na północ część Teb Zachodnich z nekropolą pierwszych władców XI dynastii. Groby reprezentują charakterystyczny dla Średniego Państwa typ saff ("szeregowy") z wykutym w skale dziedzińcem zamkniętym filarowym portykiem, spoza którego otwiera się korytarz prowadzący do kaplicy kultowej i właściwego grobowca. Drugi, nieco późniejszy typ grobowca, nazywany jest "korytarzowym". Jest on uproszczoną wersją grobowca typu saff, bez filarowego portyku. Oba rodzaje występują również w innych częściach nekropoli tebańskiej.
DRA ABU EL-NAGA - nekropola władców XVII dynastii w północnej części Teb Zachodnich.
DEIR EL-BAHARI - oprócz świątyń kultu królewskiego znajdują się tam również groby dostojników z dworów.
ASASIF - nazwą tą określa się dolinę prowadzącą do kotliny Deir el-Bahari. Większą jej część zajmowały niegdyś aleje procesyjne prowadzące do królewskich świątyń.
 |  |  | | Dom polskiej misji, Metropolitan House, u stóp wzgórza Chocha. Widok od strony Asasifu. | | |  |
| CHOCHA - wzgórze ograniczające od południa dolinę Asasif, z kilkoma grobami ze Starego Państwa i około pięćdziesięcioma z Nowego, wśród nich z imponującym grobem o 64 kolumnach i 6 filarach, należącym do Amenemhata zwanego Surer (dostojnika z czasów Amenhotepa III). U stóp tego wzgórza stoi Metropolitan House, dom wykopaliskowy zbudowany na początku wieku przez amerykańską misję z Metropolitan Museum w Nowym Jorku, kierowaną przez H.Winlocka, który w latach 1911-31 prowadził prace wykopaliskowe w Deir el-Bahari. Od 1961 roku dom ten jest siedzibą misji polskiej.
SZECH ABD EL-GURNA - to rozległy obszar na łagodnym stoku wzgórza w centrum nekropoli.
GURNET MURAI - rozległe, łagodne wzgórze w południowej części nekropoli tebańskiej, stosunkowo najsłabiej przebadane. Znajduje się tu grób Amenhotepa zwanego Hui, wicekróla Kusz.
DEIR EL-MEDINA - wioska budowniczych grobów królewskich w Dolinie Królów, osadzona w dolinie między Gurnet Murai i łańcuchami górskimi kryjącymi Dolinę Królów i Dolinę Królowych. |
| DOLINA KRÓLÓW |
| DRA ABU EL-NAGA |
| DEIR EL-BAHARI |
| ASASIF |
| SZECH ABD EL-GURNA |
| GURNET MURAI |
| DEIR EL-MEDINA |
| KRÓLEWSKIE MUMIE |
|