Syria

SYRIA

Palmyra

Tell Arbid

Palmyra

	Widok na ruiny Palmyry, miasta-oazy, leżącego w sercu Pustyni Syryjskiej. Miasto przeżywało rozkwit w okresie rzymskim, od I do III wieku. Na pierszym planie ruiny Obozu Dioklecjana - od 1959 główne miejsce polskich wykopalisk w tym mieście.

	Ruiny Palmyry o zachodzie słońca.

      







      W Syrii prof. Michałowski uzyskał w 1959 roku, koncesję na prowadzenie badań na terenie legendarnej Palmyry, miasta z okresu rzymskiego, którego wspaniałe ruiny stanowią atrakcję turystyczną oazy, leżącej w sercu Pustyni Syryjskiej.

	Syria, Palmyra. Lew ze świątyni bogini Allat - odkrycie polskich archeologów.

      W latach 1988 - 1990 misja archeologiczna Centrum uczestniczyła w badaniach ratunkowych w północno wschodniej Syrii, związanych z budową w rejonie miasta Hassake sztucznych zbiorników wodnych na Haburze i jednym z jego dopływów. Badane stanowiska - Tell Dżassa, Tell Abu Hafur i Tell Rad Szakra - zawierały przede wszystkim pozostałości osadnictwa z pierwszej połowy 3 tysiąclecia przed Chr. czyli epoki wczesnego brązu. Duży zespół zabytków z tych wykopalisk wzbogacił zbiory Muzeum Narodowego w Warszawie.

Tell Arbid

	Syria, Tell Arbid. Stanowisko miejskie z okresu 3, 2 i 1 tysiąclecia p.n.e. badane od 1996 r. przez polską misję archeologiczną.

      Od roku 1991, w tym regionie Syrii, prowadzone są stałe badania na rozległym i wysokim wzgórzu osadniczym Tell Arbid. Historia osadnictwa tego miejsca zaczęła się w okresie neolitycznej kultury Halaf (5 tysiąclecie p.n.e.), a skończyła w okresie hellenistycznym (w III-II wieku przed Chr.).


      W 1999 rozpoczęto prace na stanowisku Tell Qaramel, poszukując osadnictwa z okresu neolitu aceramicznego. Miejsce to było też zasiedlone w okresie brązu.


      Od roku 1999 prowadzono też prace badawcze i konserwatorskie w Chuarte, gdzie odkryte zostały ruiny podziemnej świątyni Mitry (mitreum), zdobionej malowidłami ściennymi.