AUTOR
|
DZIE?O
|
CYTAT
|
EPOKA
|
Staff Leopold
|
***
|
"Nie wabił mnie spiżowy pomnik
Rozgłośne trąby, huczne brawa.
Zostanie po mnie pusty pokój
I małomówna, cicha sława."
|
współczesność
|
Staff Leopold
|
"Kowal"
|
"Lecz gdy ulegniesz, serce, pod młota żelazem;
Gdy pękniesz, przeciw ciosom stali nieodporne:
W pył cię rozbiją pięści mej gromy potworne!"
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Kowal"
|
"Bo lepiej giń, zmiażdżone cyklopowym razem,
Niżbyś żyć miało własną słabością przeklęte,
Rysą chorej niemocy skażone, przeklęte."
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Pierwsza przechadzka"
|
"Będziemy znowu mieszkać w swoim domu,
Będziemy stąpać po swych własnych schodach."
|
współczesność
|
Staff Leopold
|
"Ars poetica"
|
"I niech wiersz, co ze strun się toczy,
Będzie, przybrawszy rytm i dźwięki,
Tak jasny jak spojrzenie w oczy
I prosty jak podanie ręki."
|
dwudziestolecie międzywojenne
|
Staff Leopold
|
"Deszcz jesienny"
|
"O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany...płacz szklany...a szyby w mgle mokną."
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Dzieciństwo"
|
"Poezja starych studni, zepsutych zegarów,
Strychu i niemych skrzypiec pękniętych bez grajka,
Zżółkła księga, gdzie uschła niezapominajka
Drzemie - były dzieciństwu memu lasem czarów..."
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Idziemy"
|
"Idziemy drogą kamienistą, twardą
I bezsłoneczny mamy strop nad głową,
(...)
I głazy ostre, krwawiące pod nogą."
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Idziemy"
|
"Że ci czuć dano ból dróg, które depce
Orszak wybrańców, co samotnie kroczy,
Schyl skroń, ucałuj głaz, lecz nie przeklinaj."
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"?zy"
|
"Nic to, nic. Dusza zniesie wszystko, co znieść trzeba.
Wiemy to, od dzieciństwa się tego uczymy,
Że nie na to są gwiazdy, aby brać je z nieba."
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Miałeś ty, ludu..."
|
"O, ludu polski! Zbawi cię największa święta!
Podniesie cię z padołu twej głębokiej troski
Ziemia twoja, brązowa i mieczem pocięta,
Jak oblicze Najświętszej Panny Częstochowskiej."
|
dwudziestolecie międzywojenne
|
Staff Leopold
|
"Mitologia"
|
"Na drodze ciemne błoto. W niebie szara chmura.
A gościńcem, skazany na żywot tułaczki,
Idzie kulawy anioł wlokąc ciężkie taczki,
W których leżą wydarte z jego skrzydeł pióra."
|
współczesność
|
Staff Leopold
|
"Modlitwa żebraka"
|
"Niedołężnym, szczęśliwym i głupim bełkotem
Sławię cię, wielki Panie.
(...)
Jeśli proszę, by łaska przypadła mi jaka,
To, abym w cieniu osła mógł w skwar mieć sen błogi,
A w duszy swej pogodę i wolność żebraka."
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Modlitwa"
|
"Chroń, Panie, wątłą mojej duszy zieleń
(...)
I niech, rozpięty na krzyżu konania,
Nie widzę słońca, co w pomrok się skłania,
Lecz niech mi wiara, Matka Boleściwa,
Wskaże dal, gdzie się świt nowy odkrywa."
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Most"
|
"I gdy stoję już na drugim brzegu,
Nie wierzę, że go przeszedłem."
|
współczesność
|
Staff Leopold
|
"Nad światem"
|
"Nie wytępi zarazy miecz ni deszcz ognisty,
Lecz choć świat cały czeka zguba i zatrata,
Człowiek cierpiący musi prześwięty i czysty
Pozostać w moim sercu dla zbawienia świata."
|
współczesność
|
Staff Leopold
|
"Nadmiar"
|
"Boska to gra - czuć siły niespożyte, wieczne,
Jak snem bezczynu w ciszy śpią bezużyteczne
Pod wolą mą, co silną dłoń nad nimi trzyma!"
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Polsko, nie jesteś ty już niewolnicą!"
|
"Polsko, nie jesteś ty już niewolnicą!
?ańcuch twych kajdan stał się tym łańcuchem,
Na którym z lochu, co był twą stolicą
Lat sto, swym własnym dźwignęłaś się duchem."
|
dwudziestolecie międzywojenne
|
Staff Leopold
|
"Polsko, nie jesteś ty już niewolnicą!"
|
"Żadne cię miana nad to nie zachwycą,
Co być nie mogło przez wiek twą ozdobą!
Polsko, nie jesteś ty już niewolnicą!
Lecz czymś największym, czym być można : Sobą!"
|
dwudziestolecie międzywojenne
|
Staff Leopold
|
"Prośba"
|
"Choć słusznie smaga gniew twardy
Tych, którzy chodzą w mądrości,
Odejmij mi pychę pogardy
I daj pokorę radości."
|
dwudziestolecie międzywojenne
|
Staff Leopold
|
"Przedśpiew"
|
"I uczę miłowania, radości w uśmiechu,
W łzach widzieć słodycz smutną, dobroć chorą w grzechu,
I pochwalam tajń życia w pieśni i w milczeniu,
Pogodny mądrym smutkiem i wprawny w cierpieniu."
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Quandoque bonus dormitat Homerus"
|
"Lecz nie minie wbrew sobie nadzieja.
Jutro kryje dziwy nieznajome
I popłynie dalej epopeja,
Chociaż zdrzemnie się na chwile Homer."
|
współczesność
|
Staff Leopold
|
"Sonet szalony"
|
"Proszę cię, duszo moja, bądźże mi szaloną,
Bo ukradłem nadzieję gdzieś w karczmie przydrożnej!
Ciesz się zgubą! Niech będzie przeklęty ostrożny!"
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Sonet szalony"
|
"Włóczęga, król gościńców, pijak słońca wieczny,
Zwycięzca słotnych wichrów, burz i niepogody,"
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Spokój serca"
|
"I z myślą, że daleko jeszcze do wieczoru,
Ku zachodowi będę iść z duszą dziękczynną,
Spokojny, jakbym wiedział już, jak żyć potrzeba."
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Spokój serca"
|
"Wstanę w poranek blady, gdy w niebie perłowem
Przez mgły lśnić będzie słońce jak opal półsenny.
Pragnienie krynicy ugaszę studziennej
I pójdę w pole ścieżką, z sercem jakby nowem."
|
Młoda Polska
|
Staff Leopold
|
"Tak. Bóg opuścił ziemię..."
|
"Lecz chociaż rozpacz pierś oniemia
I ginie świat od klęsk i kar,
Błogosławiona jest ta ziemia,
Gdzie Bóg urodził się i zmarł."
|
współczesność
|
Staff Leopold
|
"Wysokie drzewa"
|
"O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa,
W brązie zachodu, kute wieczornym promieniem."
|
dwudziestolecie
międzywojenne
|
Staff Leopold
|
"Zenit"
|
"Depce złe duchy, demony
Obłędu i złudy cienie
I rosnę sam - szalony,
Ciemny jak Objawienie."
|
dwudziestolecie międzywojenne
|
Staff Leopold
|
"Zła chwila"
|
"Męczą mię jakieś mary pełne ciemnej złości,
Mącą mi ciszę, w mroki zapada ma dusza,
Chcę śnić sen jakiś jasny, co chmurną myśl zgłusza - "
|
Młoda Polska
|
| Staff Leopold |
"Znad ciemnej rzeki" |
"Bo coś w szaleństwach jest młodości,
Wśród lotu, wichru, skrzydeł szumu,
Co jest mądrzejsze od mądrości
I rozumniejsze od rozumu." |
współczesność |
| Staff Leopold |
"Znak" |
"Milczały nieba. I kiedym zwątpiały
-W słońcu, co kryło się za równin niżem -
Oba ramiona rozłożył bezradnie,
Cień mój na ziemi położył się krzyżem." |
dwudziestolecie międzywojenne |
