Słońce to nasza największa gwiazda, ale jest zaledwie jedną z miliardów gwiazd rozrzuconych w Galaktyce. Ta ogromna kula gazu składa się głownie z helu i wodoru. Jego masa jest 300 tysięcy razy większa niż masa Ziemi.
Powierzchnia Słońca nazywana jest fotosferą. Wewnątrz tej gwiazdy jest bardzo gęsto - panuje tam ogromne ciśnienie i bardzo gorąco (temperatura osiąga kilkanaście milionów stopni. Przy tym ciśnieniu i przy wysokiej temperaturze, w Słońcu przebiegają reakcje termojądrowe i wodór zamienia się w hel. W czasie tej przemiany jest wytwarzana energia, która potrzebuje około miliona lat, aby "wyjść" ze Słońca w postaci światła. Energia słoneczna dociera do Ziemi jako światło widzialne i niewidzialne czyli promieniowanie podczerwone i ultrafioletowe. To pierwsze daje nam uczucie ciepła, to drugie zapewnia opaleniznę.
Należy zadać sobie pytanie dlaczego tak gorące Słońce nie powoduje zniszczeń na Ziemi, a wręcz przeciwnie jest konieczne dla rozwoju i potrzymania życia na naszej planecie. Ziemia po prostu znajduje się we właściwej odległości od Słońca, położona dalej, byłaby za zimna, położona bliżej - za gorąca. Ta odległość wynosi 150 milionów km, a światło słoneczne potrzebuje na przebycie tej drogi - 8 minut.
Słońce osiągnęło wiek średni - ma dopiero 5 miliardów lat, a paliwa wodorowego wystarczy jeszcze na dalsze 5.
