sekstyna

Sekstyna (sestyna)

(z łac. sextus = szósty)

      Strofa sześciowersowa o następującym układzie rymów: ababcc.
Popularna w średniowiecznej poezji francuskiej i włoskiej; do poezji polskiej wprowadzona została przez Jana Kochanowskiego. W epoce romantyzmu z tej strofy korzystał przede wszystkim Juliusz Słowacki.
Inna nazwa: sestyna

[16]
O Polsko! Póki ty duszę anielską
Będziesz więziła w czerepie rubasznym,
Póty kat będzie rąbał twoje cielsko,
Póty nie będzie twój miecz zemsty strasznym,
Póty mieć będziesz hyjenę na sobie
I grób - i oczy otworzone w grobie!

[19]
Polsko! Lecz ciebie błyskotkami łudzą;
Pawiem narodów byłaś i papugą,
A teraz jesteś służebnicą cudzą.
Choć wiem, że słowa te nie zadrżą długo
W sercu - gdzie nie trwa myśl nawet godziny,
Mówię - bom smutny - i sam pełen winy.

(Juliusz Słowacki: Grób Agamemnona, strofy [16] i [19])


Strofa