scherzo

Scherzo

Nazwa oznaczająca (z włoskiego) żart. W okresie baroku był to pogodny utwór wokalny lub instrumentalny. W epoce klasycyzmu scherzo przybrało kształt utworu w takcie trójdzielnym, szybkim tempie i formie pieśni typu ABA¹. Stopniowo weszło na miejsce menueta w skład sonaty i symfonii. Kompozytorzy romantyczni pisali scherza także o nastroju lirycznym, a nawet dramatycznym (np. Scherzo h-moll Fryderyka Chopina).