Matematyka - Rachunek prawdopodobieństwa 3
Prawdopodobieństwo całkowite
Jeśli para

jest przestrzenią probabilistyczną, natomiast zdarzenia

są dowolnymi zdarzeniami tej przestrzeni spełniającymi następujące warunki:

dla 
dla
,
to dla dowolnego zdarzenia

zachodzi wzór:
Powyższe twierdzenie nazywamy twierdzeniem o prawdopodobieństwie całkowitym.
Przykład:
W urnie A znajduje się 6 białych i 4 czarne kule, a w urnie B 3 białe i 3 czarne kule. Przekładamy dwie kule z urny A do urny B, a następnie z urny B losujemy jedną kulę. Oblicz prawdopodobieństwo, że wylosowana kula jest biała.
Rozwiązanie:
Z urny A do urny B można przełożyć 2 kule białe lub 2 kule czarne lub 1 kulę białą i 1 czarną. Od zestawu kul, które zostaną przełożone zależy prawdopodobieństwo wylosowania kuli białej z urny B.
Oznaczmy zdarzenia:

- wylosowanie kuli białej z urny B,

- przełożenie z urny A do urny B dwóch kul białych,

- przełożenie z urny A do urny B dwóch kul czarnych,

- przełożenie z urny A do urny B 1 kuli białej i 1 kuli czarnej,

- wylosowanie kuli białej z urny B, jeśli przełożono do niej 2 kule białe,

- wylosowanie kuli białej z urny B, jeśli przełożono do niej 2 kule czarne,

- wylosowanie kuli białej z urny B, jeśli przełożono do niej 1 kulę białą i 1 kulę czarną.
Ponieważ zdarzenia

dla

spełniają założenia twierdzenia o prawdopodobieństwie całkowitym:
,
,
,
więc dla obliczenia prawdopodobieństwa zdarzenia A można skorzystać z tego twierdzenia:
Należy teraz obliczyć prawdopodobieństwa występujące w powyższym wzorze:
W pierwszym etapie doświadczenie polega na wylosowaniu 2 kul spośród 10. Zdarzenia elementarne są kombinacjami 2-elementowymi zbioru 10-elementowego i ich ilość wynosi:
Zdarzenia elementarne sprzyjające zdarzeniu

są 2-elementowymi kombinacjami zbioru 6-elementowego (wylosowanie 2 kul białych spośród 6 białych) i ich ilość wynosi:
Zdarzenia elementarne sprzyjające zdarzeniu

są 2-elementowymi kombinacjami zbioru 4-elementowego (wylosowanie 2 kul czarnych spośród 4 czarnych) i ich ilość wynosi:
Prawdopodobieństwa zdarzeń

wynoszą więc:

,

,

.
Jeśli do urny B przełożymy 2 kule białe, to będzie ona zawierać 5kul białych i 3 czarne. Prawdopodobieństwo

wynosi więc:

.
Jeśli do urny B przełożymy 2 kule czarne, to będzie ona zawierać 3 kule białe i 5 czarnych. Prawdopodobieństwo

wynosi więc:

.
Jeśli do urny B przełożymy 1 kulę białą i 1 czarną, to będzie ona zawierać 4 kule białe i 4 czarne. Prawdopodobieństwo

wynosi więc:

.
Można teraz obliczyć prawdopodobieństwo wylosowanie kuli białej z urny B:
Odp.

.
Wzór Bayesa
Często stykamy się z zagadnieniami, w których znamy skutek zdarzenia, a chcemy oszacować prawdopodobieństwa różnych możliwych jego przyczyn.
Do wyznaczania takich właśnie prawdopodobieństw służy wzór Bayesa.
Jeśli spełnione są założenia twierdzenia o prawdopodobieństwie całkowitym, to zachodzi
wzór Bayesa:

gdzie

oraz

.
Wzór Bayesa nazywany bywa wzorem na
prawdopodobieństwo przyczyny.
Niezależność zdarzeń
Zdarzenia

nazywamy
niezależnymi wtedy i tylko wtedy, gdy:

Zdarzenia

są
niezależne wtedy i tylko wtedy, gdy zachodzi jeden z dwu przypadków:

Jeżeli zdarzenia

są niezależne, to niezależne są również zdarzenia:

Dla każdego zdarzenia

zdarzenia

oraz

są niezależne.
Niezależność trzech i większej ilości zdarzeń
Dla większej liczby zdarzeń niezależność określamy następująco:
Zdarzenia
są niezależne, jeśli prawdopodobieństwo iloczynu dowolnych k zdarzeń spośród nich

jest równe iloczynowi prawdopodobieństw tych zdarzeń.
Przykład:
Ze zbioru wszystkich liczb naturalnych dwucyfrowych losujemy jedną liczbę. Zdarzenie

polega na wylosowaniu liczby o różnych cyfrach. Zdarzenie

polega na wylosowaniu liczby, której suma cyfr wynosi 6. Zbadaj niezależność zdarzeń

i

.
Rozwiązanie:
Doświadczenie polega na wylosowaniu jednej liczby spośród 90 liczb, ponieważ tyle jest liczb naturalnych dwucyfrowych, więc:

Aby obliczyć moc zbioru

(ile liczb naturalnych dwucyfrowych ma różne cyfry) należy od ilości wszystkich liczb naturalnych dwucyfrowych odjąć ilość liczb naturalnych dwucyfrowych o takich samych cyfrach. Jest ich 9:
11, 22, 33, 44, 55, 66, 77, 88, 99. Tak więc:

Liczby naturalne dwucyfrowe, których suma cyfr wynosi 6, to: 15, 24, 33, 42, 51, 60. Jest ich 6, więc:

Zdarzenie

zajdzie, gdy wylosujemy liczbę naturalną dwucyfrową o różnych cyfrach i o sumie cyfr równej 6. Zdarzeniu temu sprzyjają następujące liczby: 15, 24, 42, 51, 60. Jest ich 5, więc:

Prawdopodobieństwa

,

,

wynoszą:

,

,

.
Ponieważ

, więc zdarzenia

i

nie są niezależne.
Doświadczenia niezależne
Wykonujemy kolejno dwa doświadczenia losowe, które przebiegają niezależnie od siebie.
W pierwszym doświadczeniu zbiorem zdarzeń elementarnych jest zbiór

, a

jest prawdopodobieństwem określonym na zdarzeniach ze zbioru

.
W drugim doświadczeniu zbiorem zdarzeń elementarnych jest zbiór

, a

jest prawdopodobieństwem określonym na zdarzeniach ze zbioru

.
Powyższe doświadczenie można uznać za szczególny przypadek doświadczenia dwuetapowego. Zbiorem zdarzeń elementarnych dla tego doświadczenia jest zbiór wszystkich par

:
.
Na zdarzeniach ze zbioru

określone jest prawdopodobieństwo

:
.
Wówczas dowolne zdarzenia

(w pierwszym doświadczeniu zaszło zdarzenie

) i

(w drugim doświadczeniu zaszło zdarzenie

) są niezależne, więc:
.
Przykład:
Jedna urna zawiera 3 kule białe i 5 czarnych, druga 4 kule białe i 6 czarnych. Z każdej urny losujemy po jednej kuli. Oblicz prawdopodobieństwo otrzymania dwóch kul białych.
Rozwiązanie:
Losowanie kuli z każdej urny są zdarzeniami niezależnymi. Wylosowanie dwóch kul białych jest iloczynem zdarzeń: wylosowano kulę białą z pierwszej urny i wylosowano kulę białą z drugiej urny.
Oznaczmy zdarzenia:
- wylosowano dwie białe kule,
- wylosowano białą kulę z urny pierwszej,
- wylosowano białą kulę z urny drugiej.

Ponieważ zdarzenia

i

są niezależne, więc:

Odp. Prawdopodobieństwo wylosowania dwóch białych kul wynosi:

.
Schemat Bernoulliego
Wykonujemy doświadczenie, w którym można otrzymać tylko dwa wyniki:
zdarzenie
, które nazywamy sukcesem,
zdarzenie do niego przeciwne
, które nazywamy porażką.
Doświadczenie takie nazywamy
próbą Bernoulliego.
Prawdopodobieństwo sukcesu w jednej próbie Bernoulliego oznaczamy symbolem

, a prawdopodobieństwo porażki symbolem

. Zachodzi między nimi związek:
Schematem n prób Bernoulliego nazywamy doświadczenie polegające na

-krotnym powtórzeniu ustalonej próby Bernoulliego w identycznych warunkach i niezależnie od siebie tzn. przy założeniu, że wynik każdej próby nie zależy od wyników prób poprzednich i nie wpływa na wyniki prób następnych.
W schemacie Bernoulliego o

próbach
prawdopodobieństwo
uzyskania dokładnie
sukcesów określone jest wzorem:
,
gdzie

oznaczają odpowiednio prawdopodobieństwo sukcesu i porażki w jednej próbie.
Najbardziej prawdopodobna liczba sukcesów w schemacie Bernoulliego
Jeśli w schemacie Bernoulliego o n próbach liczba

:
- nie jest liczbą całkowitą
, to najbardziej prawdopodobną liczbą sukcesów jest największa liczba całkowita nie większa od 
,
- jest liczbą całkowitą
, to najbardziej prawdopodobne liczby sukcesów są równe:
.
Przykład:
W pewnej szkole są trzy klasy czwarte liczące po 30 uczniów. W każdej z tych klas jest dokładnie

dziewcząt. Z każdej klasy wybrano jednego ucznia. Dla jakiego k prawdopodobieństwo wybrania takiej trójki uczniów, wśród których są dokładnie dwaj chłopcy jest równe

.
Rozwiązanie:
W trzech klasach czwartych jest 30 uczniów, w tym

dziewcząt i

chłopców. Losowania uczniów z każdej klasy są zdarzeniami niezależnymi oraz prawdopodobieństwa wylosowania dziewczynki i wylosowania chłopca są takie same w każdej z klas. Do obliczenia szukanego prawdopodobieństwa można więc zastosować schemat Bernoulliego.
W zadaniu występuje schemat trzech prób Bernoulliego. Sukcesem jest wylosowanie chłopca, porażką - wylosowanie dziewczynki. Prawdopodobieństwa sukcesu -

i porażki -

wynoszą odpowiednio:
.
Z warunków zadania wynika, że w

próbach liczba sukcesów ma wynieść

. Korzystamy ze wzoru na prawdopodobieństwo wystąpienia

sukcesów w schemacie n prób Bernoulliego:
.
Z treści zadania wynika, że prawdopodobieństwo to wynosi

, więc:
.
Po przekształceniach otrzymujemy równanie trzeciego stopnia:
,
przy założeniu, że

.
Całkowity pierwiastek tego równania musi należeć do podzielników wyrazu wolnego, czyli 4000.
Może nim być liczba 10:
,
co oznacza, że liczba 10 jest pierwiastkiem tego równania. Należy teraz wielomian

podzielić przez dwumian

:
Otrzymaliśmy więc:

.
Rozwiązujemy równanie kwadratowe:

Ponieważ

nie spełnia założeń, więc jedynym rozwiązaniem jest liczba

.
Odp. W każdej klasie jest po

dziewcząt.