Pingwiny cesarskie

Pływają z prędkością 15 kilometrów na godzinę, nurkują zwykle do głębokości 50 metrów, ale zanotowany rekord wynosi 265 metrów. W wodzie widać doskonale, dlaczego pingwiny noszą "fraki". To sposób maskowania się. Patrząc na nie z góry trudno odróżnić czarny grzbiet od ciemnej toni morza. Oglądane z dołu dzięki białym brzuchom są prawie niewidoczne na tle jasnej powierzchni wody. Chroni je to przed atakami dwóch gatunków fok: krabojada i lamparta morskiego.

Na jednym centymetrze kwadratowym ciała pingwina znajduje się 12 lekko zakrzywionych piór. Ich końce nakładają się na siebie dachówkowato i są regularnie natłuszczane, dzięki czemu nie przepuszczają wody. Tłuszcz wydzielany przez gruczoł u nasady ogona zawiera składniki zapobiegające osadzaniu się glonów, bakterii i grzybów. Nasada pióra jest obrośnięta mięciutkim puchem, który jak specjalna bielizna termiczna utrzymuje przy powierzchni ciała izolującą warstwę powietrza. Jest ona tak szczelna, że ciepło ciała prawie w ogóle nie wydobywa się poza zewnętrzną powierzchnię płaszcza piór. Jeszcze jednym sposobem chronienia się przed zimnem i wiatrem jest życie w koloniach złożonych z tysięcy osobników. Pingwiny stoją stłoczone jeden obok drugiego i o ten żywy mur rozbijają się podmuchy wiatru.


Czy pingwinom marzną nogi?

Zdolność chodzenia po śniegu pingwiny zawdzięczają swemu unikatowemu układowi krążenia. Naczynia krwionośne ich tylnych kończyn tworzą skomplikowany spleciony system. Sieć tętnic i żył prowadzących krew w przeciwnych kierunkach styka się ze sobą tak, aby stale zachodziła między nimi wymiana ciepła. Do dolnych kończyn płynie tętnicami krew ogrzana we wnętrzu ciała. Natomiast w przeciwną stronę, z łap do korpusu w dół ciała, oddaje większość swego ciepła tej, która wraca z łap. Dzięki temu rozwiązaniu pingwin nie traci niepotrzebnie energii - łapy mają niższą temperaturę niż reszta ciała. Jednocześnie przez cały czas są ogrzewane i nie ulegają odmrożeniu.