Pegaz to cudowny skrzydlaty koń. Narodził się z krwi Meduzy albo wyskoczył z jej szyi, kiedy Perseusz odciął jej głowę. Był gwałtowny i nieokiełznany, posłuszny tylko wobec bogów: Zeusowi nosił pioruny, Apollinowi służył jako wierzchowiec. Niekiedy pozwalał się dosiadać herosom. Na jego grzbiecie Perseusz podążał na ratunek Andromedzie, a Bellerofont walczył z Chimerą. Ten ostatni osiodłał Pegaza tylko dzięki pomocy Ateny. Kiedy syty zwycięstw na ziemi, zapragnął dostać się na Olimp, Pegaz zrzucił go z grzbietu.
Dzisiaj jest Pegaz symbolem natchnienia i poezji. W mitach symbolizował przede wszystkim nieśmiertelność. Jego związek ze sztuką był taki, że od uderzenia jego kopyta o skałę wytrysnęły dwa źródła, których woda dawała poetyckie natchnienie: Aganippe i przede wszystkim Hippokrene w górach Helikonu w Beocji. To właśnie przy tym ostatnim strumieniu (nazwa jego znaczy "Końskie źródło") szczególnie chętnie gromadziły się Muzy, patronki sztuk. W czasach nowożytnych dla utożsamienia Pegaza z poetyckim geniuszem największe znaczenie miały zapewne jego skrzydła.
"Pegaz" to nazwa programu telewizyjnego o tematyce kulturalnej, emitowanego od kilkudziesięciu lat przez Telewizję Polską.
Julian Tuwim i Stanisław Barańczak swoim książkom gromadzącym żarty, zabawy i osobliwości literackie, nadali tytuły (odpowiednio): "Pegaz dęba" i "Pegaz zdębiał".