Morze Bałtyckie

      Morze Bałtyckie należy do typu mórz śródziemnych ponieważ zewsząd otowczone jest lądem. Tylko przez wąskie cieśniny duńskie ma połączenie z Morzem Północnym. Jest również morzem płytkim. Średnia głębokośc wynosi zaledwie 52 m. Najgłębsze miejsce znajduje się u wybrzeży Szwecji i osiąga 459 m. Linia brzegowa jest bardzo urozmaicona, stosunkowo wąskie zatoki wrzynają się głeboko w ląd: Zatoka Fińska, Zatoka Botnicka. Wybrzeże północne, szwedzkie i fińskie jest wysokie i na ogół skaliste, a południowe płaskie i wyrównane. Największą wyspą Morza Bałtyckiego jest Gotlandia należąca do Szwecji. Oprócz niej i kilku innych większych, u wybrzeży Finlandii znajdują się archipelagi małych skalistych wysepek - Wyspy Alandzkie.

      Woda w Bałtyku jest dość chłodna i mało zasolona. Latem temperatury nie przekraczają 15oC. Zasolenie natomiast jest ponad czterokrotnie mniejsze niż zasolenie oceanu światowego. Tak niska wartość jest wynikiem odcięcia morza od oceanu oraz duży dopływ wody słodkiej z ponad 250 rzek wpadających do Morza Bałtyckiego.

      Morze Bałtyckie jest bardzo ubogie w życie organiczne. Oprócz niskiego zasolenia i niskich temperatur, wpływa na to niestety dość duże zanieczyszczenie wody, które zmniejsza jej przejrzystość i natlenienie. Dziś w Morzu Bałtyckim można spotkac przedstawicieli małży (ich muszle są najczęściej wyrzucane na brzeg przy silniejszym wietrze - omułek, sercówka, rogowiec, małgiew), meduz (chełbia modra), skorupiaków (pąkle), ryb (flądra, śledź) i wodorostów (morszczyn).