| AUTOR |
DZIEŁO |
CYTAT |
EPOKA |
| Mickiewicz Adam |
"Pies i wilk" |
"Lepszy w wolności kęsek lada jaki
Niźli w niewoli przysmaki." |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Pieśń filaretów" |
"Cyrkla, wagi i miary
Do martwych użyj brył;
Mierz siłę na zamiary,
Nie zamiar podług sił." |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Pieśń filaretów" |
"Hej, użyjmy żywota!
Wszak żyjem tylko raz;
Niechaj ta czara złota
Nie próżno wabi nas." |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Pieśń filaretów" |
"Po co tu obce mowy,
Polski pijemy miód;
Lepszy śpiew narodowy
I lepszy bratni ród." |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Pieśń filaretów" |
"W ksiąg greckich, rzymskich steki
Wlazłeś, nie żebyś gnił;
Byś bawił się jak Greki,
A jak Rzymianin bił. |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Powrót taty" |
"Tato nie wraca; ranki i wieczory
We łzach go czekam i trwodze;" |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Przyjaciele" |
"Nie masz teraz prawdziwej przyjaźni na świecie;" |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Przyjaciele" |
"prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie." |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Reduta Ordona" |
"Bóg wysadzi tę ziemię, jak on swą redutę" |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Romantyczność" |
" "Ufajcie memu oku i szkiełku,
Nic tu nie widzę dokoła." " |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Romantyczność" |
"Czucie i wiara silniej mówi do mnie
Niż mędrca szkiełko i oko" |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Romantyczność" |
"I ja to słyszę, i ja tak wierzę,
Płaczę i mówię pacierze." |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Romantyczność" |
"Martwe znasz prawdy, nieznane dla ludu,
Widzisz świat w proszku, w każdej gwiazd iskierce,
Nie znasz prawd żywych, nie obaczysz cudu!
Miej serce i patrzaj w serce." |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Romantyczność" |
"Słuchaj, dzieweczko!
- Ona nie słucha - " |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Rozeszliśmy się wczora weseli i zdrowi..." |
"Bądź mi mniej doskonała, a więcej szczęśliwa." |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Stepy akermańskie" |
"W takiej ciszy! - tak ucho natężam ciekawie,
Że słyszałbym głos z Litwy - Jedźmy, nikt nie woła" |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Świtezianka" |
"Bo kto przysięgę naruszy,
Ach, biada jemu, za życia biada!
I biada jego złej duszy!" |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Świtezianka" |
"Jakiż to chłopiec piękny i młody?
Jaka to obok dziewica?" |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Świtezianka" |
"Ona mu z kosza daje maliny,
A on jej kwiatki do wianka;
Pewnie kochankiem jest tej dziewczyny,
Pewnie to jego kochanka." |
romantyzm |
| Mickiewicz Adam |
"Zając i żaba" |
"Każdy ma swoją żabę, co przed nim ucieka,
I swojego zająca, którego się boi." |
romantyzm |
| Miłosz Czesław |
"Ars poetica?" |
"Bo wiersze wolno pisać rzadko i niechętnie,
pod nieznośnym przymusem i tylko z nadzieją,
że dobre, nie złe duchy, mają w nas instrument." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Ars poetica?" |
"Był czas, kiedy czytano tylko mądre książki
pomagające znieść ból i nieszczęście.
To jednak nie to samo co zaglądać w tysiąc
Dzieł pochodzących prosto z psychiatrycznej kliniki." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Ars poetica?" |
"Ten pożytek z poezji, że nam przypomina
jak trudno jest pozostać ta sama osobą," |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Ars poetica?" |
"W samej istocie poezji jest coś nieprzystojnego:
powstaje z nas rzecz o której nie wiedzieliśmy że w nas jest,
(...)
Dlatego słusznie się mówi, że dyktuje poezję dajmonion,
Choć przesadza się utrzymując, że jest na pewno aniołem." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Ars poetica?" |
"Zawsze tęskniłem do formy bardziej pojemnej,
która nie byłaby zanadto poezją ani zanadto prozą" |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Campo di Fiori" |
"Aż wszystko będzie legendą
I wtedy po wielu latach
Na wielkim Campo di Fiori
Bunt wznieci słowo poety." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Który skrzywdziłeś..." |
"Który skrzywdziłeś człowieka prostego, Śmiechem nad krzywdą jego wybuchając,
(...)
Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta
Możesz go zabić - narodzi się nowy.
Spisane będą czyny i rozmowy." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Obłoki" |
" (...) O, jakże wy straszne
jesteście, stróże świata, obłoki! Niech zasnę,
niech litościwa ogarnie mnie noc." |
dwudziestolecie
międzywojenne |
| Miłosz Czesław |
"Obłoki" |
"Obłoki, straszne moje obłoki,
jak bije serce, jaki żal i smutek ziemi," |
dwudziestolecie
międzywojenne |
| Miłosz Czesław |
"Przedmowa" |
""To, że chciałem dobrej poezji, nie umiejąc,
To, że późno, pojąłem jej wybawczy cel,
To jest i tylko to jest ocalenie." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Przedmowa" |
"Czym jest poezja, która nie ocala
Narodów ani ludzi?" |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Traktat moralny" |
"Wiersz mój chce chronić od rozpaczy" |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Traktat moralny" |
"Żyjesz tu, teraz. Hic et nunc.
Masz jedno życie, jeden punkt.
Co zdążysz zrobić, to zostanie,
Choćby ktoś inne mógł mieć zdanie." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Traktat poetycki" |
"Bo więcej waży jedna dobra strofa,
Niż ciężar wielu pracowitych stronic." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Traktat poetycki" |
"Mowa rodzinna niechaj będzie prosta" |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Traktat poetycki" |
"Z przyprawą żartu, błazeństwa, satyry,
Jeszcze się umie podobać poezja." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"W mojej ojczyźnie" |
"W mojej ojczyźnie, do której nie wrócę,
Jest takie leśne jezioro ogromne,
Chmury szerokie, rozdarte, cudowne
Pamiętam, kiedy wzrok za siebie rzucę." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"W Warszawie" |
"Ale ten płacz Antygony,
Co szuka swojego brata,
To jest zaiste nad miarę
Wytrzymałości." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"W Warszawie" |
"Przysięgałeś, że nigdy nie dotkniesz
Ran wielkich swego narodu,
Aby nie zmienić ich w świętość,
Przeklętą świętość, co ściga
Przez dalsze wieki potomnych." |
współczesność |
| Miłosz Czesław |
"Walc" |
"Rok dziewięćset dziesięć. Już biją zegary,
Lat cicho w klepsydrach przesącza się piach.
Aż przyjdzie czas gniewu, dopełnią się miary
I krzykiem ognistym śmierć stanie we drzwiach" |
dwudziestolecie
międzywojenne |
