licentia poetica

Licentia poetica

(z łac.)

Prawo poety do swobody twórczej: do używania słów, zwrotów, stylu czy form gramatycznych, które uważane są za niepoprawne, niedorzeczne, nielogiczne lub niesmaczne.
Artysta może naruszać reguły gramatyczne, tworzyć formy niepoprawne pod względem gramatycznym, fleksyjnym, akcentowym; może naruszać zasady składni. Każde pogwałcenie reguł językowych powinno być jednka uzasadnione jakimiś względami literackimi (np. dążeniem do oryginalności, ekspresywności, żartobliwą intencją itd.).
Licentia poetica pozwala również na odstępstwa od wierności wobec prawdy realnej. O prawie poety do naruszania reguł językowych i estetycznych wspomina Horacy w "Liście do Pizonów".