l-ł

Lacau, Pierre Lucien (1873-1963)

Francuski egiptolog, dyrektor Instytutu Francuskiego w Kairze i dyrektor Egipskiej Służby Starożytności między I i II wojną światową, który doprowadził do tego, że cały skarb z grobu Tutanchamona pozostał w Muzeum Egipskim w Kairze. Opublikował m.in. kilka tomów Catalogue général.

Layard, Austen Henry (1817 -1894)

Z wykształcenia prawnik, w 1839 porzucił zawód i udał się w podróż po Anatolii i Syrii. W 1842 zatrudniony został w dyplomacji brytyjskiej. Dyskusja na temat lokalizacji mezopotamskich stolic Niniwy i Babilonu, podróże z J. Richem, i wykopaliska Botty spowodowały jego zainteresowanie tą problematyką. Jego uwagę przyciągnęło Nimrud, wyróżniające się stożkowatymi pozostałościami zikkuratu.
Kryły się tam ruiny Kalhu (Kalah) jednej ze stolic Asyrii, . Wykopaliska Layarda trwały w latach 1845-1847. Odsłonił pałace kilku asyryjskich królów> Najwięcej znalezisk dostarczył tzw. pałac północno zachodni wzniesiony przez króla Aszurnazirapli II Wystrój ścian pomieszczeń pałacu stanowiły płyty marmurowe ozdobione reliefowymi przedstawieniami o różnej tematyce. W przejściach stały nadnaturalnej wielkości wyrzeźbione w wysokim reliefie przedstawienia uskrzydlonych byków i lwów - strażników bram stele w tym słynny czarny obelisk. Wiele z tych dzieł sztuki zostało zdjęte ze ścian i przetransportowane do Wielkiej Brytanii gdzie zostały wystawione w British Museum. Layard też był przekonany, że Nimrud kryło ruiny poszukiwanej Niniwy.
W roku 1849 Layard przeniósł prace wykopaliskowe na wzgórze Kujundżyk na wschodnim brzegu Tygrysu naprzeciwko Mosulu. Prowadząc prace w rzeczywistych ruinach starożytnej Niniwy, ostatniej stolicy Asyrii, Layard miał więcej szczęścia niż Botta. Odsłonił pałac Sennacheriba i pałac Aszurbanipala. Ze wspaniałymi reliefami dekorującymi ściany pałaców. Jednak najcenniejszym odkryciem było znalezienie tysięcy glinianych tabliczek zapisanych pismem klinowym, pochodzących z państwowych archiwów Asyrii. Wśród nich również bibliotekę króla Aszurbanipala. Teksty te dostarczyły mnóstwa informacji o kulturze i historii Asyrii i Babilonii.
Layard wykonał też sondaże w ruinach Aszur, Babilonu, Nippur i szeregi innych stanowisk w Babilonii i Asyrii.
Swoje podróże i wykopaliska opisał w bogato ilustrowanej dwutomowej książce Niniveh nad its remains Londyn 1849, która stał się w owym czasie bestsellerem i była tłumaczona na niemiecki i francuski. Polskie tłumaczenie jej fragmentów "W poszukiwaniu Niniwy" ukazało w 1983.
Później Layard poświęcił się karierze politycznej i dyplomatycznej: w latach 1852-57 i 1860-69 był członkiem Parlamentu, został podsekretarzem spraw zagranicznych (1861-66) i ambasadorem w Istambule (1877-80). Za swoje zasługi otrzymał tytuł szlachecki.

Legrain, Georges (1865-1917)

Francuski egiptolog, który prowadził ogromne prace porządkujące, konserwatorskie i restauracyjne w Karnaku, podczas których znalazł m.in. słynną Cachette z ok. 17000 posągów i reliefów.

Lepsius, (Karl) Richard (1810-1884)

Niemiecki egiptolog. W latach 1842-5 prowadził znakomicie przygotowaną Pruską Ekspedycję do Egiptu i Nubii, której rezultatem była posłana do Berlina kolekcja 15 000 zabytków oraz monumentalna publikacja Denkmäler aus Aegypten und Aethiopien, bodaj największe egiptologiczne dzieło kiedykolwiek opublikowane, zawierające blisko 900 plansz in folio, dokumentujących wiele nieistniejących już obiektów.