| AUTOR |
DZIEŁO |
CYTAT |
EPOKA |
| Kochanowski Jan |
"Tren IX" |
"Nieszczęśliwy ja człowiek, którym lata swoje
Na tym strawił, żebych był ujźrzał progi twoje!
Terazem nagle z stopniów ostatnich zrzucony
I między insze, jeden z wiela, policzony." |
renesans |
| Kochanowski Jan |
"Tren IX" |
"Kupić by cię, Mądrości, za drogie pieniądze,
Która jeśli prawdziwie mienią wszytki żądze,
Wszytki ludzkie frasunki umiesz wykorzenić,
A człowieka tylko nie w anioła odmienić" |
renesans |
| Kochanowski Jan |
"Tren X" |
"Gdzieśkolwiek jest, jeśliś jest" |
renesans |
| Kochanowski Jan |
"Tren X" |
"Orszulo moja wdzięczna, gdzieś mi się podziała?
W którą stronę, w którąś się krainę udała? |
renesans |
| Kochanowski Jan |
"Tren X" |
"Pociesz mię, jak możesz, a staw' się przede mną
Lubo snem, lubo cieniem, lubo marą nikczemną!" |
renesans |
| Kochanowski Jan |
"Tren XI" |
"Fraszka cnota!- powiedział Brutus porażony...
Fraszka, kto się przypatrzy, fraszka z każdej strony!" |
renesans |
| Kochanowski Jan |
"Tren XI" |
"Żałości! Co mi czynisz? Owa już oboje
Mam stracić: i pociechę, i baczenie swoje?" |
renesans |
| Kochanowski Jan |
"Tren XVII" |
"A ja zatym łzy niech leję,
Bom stracił wszytkę nadzieję,
By mię rozum miał ratować;
Bóg sam mocen to hamować." |
renesans |
| Kochanowski Jan |
"Tren XVII" |
"A rozum, który w swobodzie
Umiał mówić o przygodzie,
Dziś ledwie sam wie o sobie:
Tak mię podparł w tej chorobie." |
renesans |
| Kochanowski Jan |
"Tren XVII" |
"Pańska ręka mię dotknęła,
Wszytkę mi radość odjęła:
Ledwie w sobie czuję duszę
I tę podobno dać muszę." |
renesans |
| Kochanowski Jan |
"Tren XIX- albo Sen" |
"Tego się, synu, trzymaj, a ludzkie przygody
ludzkie noś; jeden jest Pan smutku i nagrody" |
renesans |
| Konfucjusz |
|
"Błędy człowieka szlachetnego są jak zaćmienie słońca lub księżyca. Wszyscy je widzą." |
antyk |
| Konfucjusz |
|
"Brakiem odwago jest wiedzieć co prawe, lecz tego nie czynić." |
antyk |
| Konfucjusz |
|
"Człowiek szlachetny nie szafuje obietnicami, lecz czyni więcej, niż przyrzekł." |
antyk |
| Konfucjusz |
|
"Gdy władca szanuje obyczaje, łatwo mu ludem kierować." |
antyk |
| Konfucjusz |
|
"Milczenie - przyjaciel, który nigdy nie zdradza." |
antyk |
| Konfucjusz |
|
"Nie spotkałem jeszcze nikogo, kto by cnotę kochał tak jak urodę." |
antyk |
| Konfucjusz |
|
"Prawdziwym błędem jest błąd popełnić i nie naprawić go." |
antyk |
| Konfucjusz |
|
"W dawnych czasach szaleńcy byli prostoduszni, dziś i oni są krętaczami." |
antyk |
| Konfucjusz |
|
"Wielu szuka szczęścia ponad ludzką miarę, inni poniżej jej, lecz ono znajduje się obok człowieka." |
antyk |
| Konopnicka Maria |
"Rota" |
"Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz
Ni dzieci nam germanił.
Orężny wstanie hufiec nasz,
Duch będzie nam hetmanił," |
pozytywizm |
| Konopnicka Maria |
"Rota" |
"Nie rzucim ziemi, skąd nasz róg,
Nie damy pogrześć mowy!
Polski my naród, polski lud,
Królewski szczep piastowy." |
pozytywizm |
| Konopnicka Maria |
"Ty, cos walczył..." |
"Ty, coś walczył dla idei,
Chwała ci!
Boś wykrzesał z twej nadziei
Na wskroś burzy i zawiei
Jasne dni." |
pozytywizm |
| Koźmian Kajetan |
"Modlitwa o pokój" |
"Człowiek pomocy Bóstwa wzywa nadaremnie,
Bóg raz przepisał rzeczom odwieczny porządek
I za wskazówkę szczęścia dał człeku rozsadek.
Z nim sam jest twórca swej dobrej i złej doli,
Cierpi - niechaj pomyśli, czy nie z własnej woli." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Filozof" |
"Zaufany filozof w zdaniach przedsięwziętych
Nie wierzył w Pana Boga, śmiał się z wszystkich świętych.
Przyszła słabość, aż mędrzec, co firmament mierzył,
Nie tylko w Pana Boga - i w upiory wierzył." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Hymn do miłości ojczyzny" |
"Święta miłości kochanej ojczyzny,
czują cię tylko umysły poczciwe!
Dla ciebie zjadłe smakują trucizny,
dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Kruk i lis" |
"Bywa często zwiedzionym,
Kto lubi być chwalonym." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Mikołaja Doświadczyńkiego przypadki" |
"Przedmowa do książki jest co sień do domu, z ta jednak różnicą, iż domowi być bez sieni trudno, a książka się bez przedmowy obejdzie." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Monachomachia" |
"I święty kaptur, chociaż uwielbiony,
nigdy tak mocnym, tak dzielnym nie będzie,
Żeby człek pod nim był ubezpieczony." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Monachomachia" |
"Nie wszystko złoto, co się świeci z góry,
Ani ten śmiały, co się zwierzchnie sroży;
Zewnętrzna postać nie czyni natury,
serce nie odzież, ośmiela lub trwoży." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Monachomachia" |
"Wdzięczna miłości kochanej szklenice!
Czuje cię każdy, i słaby, i zdrowy;
Dla ciebie miłe są ciemne piwnice,
Dla ciebie znośna duszność i ból głowy,
Słodzisz frasunki, uśmierzasz tęsknice.
W tobie pociecha, w tobie zysk gotowy.
Byle cię można znaleźć, byle kupić,
Nie żal skosztować, nie żal się i upić!" |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Monachomachia" |
"Mniejsza, żeś państwa, trony, berła skruszył:
będziesz tak śmiałym, żebyś kaptur ruszył?" |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Monachomachia" |
"W mieście, którego nazwiska nie powiem,
(...)
było trzy karczmy, bram cztery ułomki,
klasztorów dziewięć i gdzieniegdzie domki." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Monachomachia" |
"W tym było stanie rozkoszne siedlisko
świętych próżniaków." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Monachomachia" |
"Wojnę domową śpiewam więc i głoszę,
wojnę okrutną, bez broni, bez miecza,
rycerzów bosych i nagich po trosze,
same ich tylko męstwo ubezpiecza:
wojnę mnichowską..." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Myszeida" |
"Piękna rzecz latać, gdy się komuś godzi,
Bezpieczniej jednak, kto po ziemi chodzi." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Palinodia" |
"Na co pisać satyry? Choć się złe zbyt wzniosło,
Przestańmy. Świat poprawiać - zuchwałe rzemiosło." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Pan Podstoli" |
"Ktokolwiek mówi, iż się śmierci nie lęka, kłamie." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Pan Podstoli" |
"Moda, wyraz przedtem nieznajomy, oznacza nowy sposób działania, wszczęty od znacznych, naśladowanych przez niższych." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Świat zepsuty" |
"Niech się miota złość na cię i chytrość bezczelna -
Ty mów prawdę, mów śmiało, satyro rzetelna." |
oświecenie |
| Krasicki Ignacy |
"Wstęp do bajek" |
"- A cóż to jest za bajka? wszystko to być może!
- Prawda, jednakże ja to miedzy bajki włożę." |
oświecenie |
