| | | |
|---|
|
|
kartograficzne przedstawianie cech ilościowych
Geografia - KARTOGRAFICZNE PRZEDSTAWIANIE CECH ILOŚCIOWYCH
Do przedstawiania zjawisk, zdarzeń i obiektów na mapie stosuje się:
- znaki graficzne (=sygnatury kartograficzne)
- metody graficzne
Do najczęściej stosowanych metod graficznych należą:
- Metoda sygnaturowa - polega na przedstawianiu na mapie rzeczywistości przyrodniczej za pomocą sygnatur czyli umownych znaków.
Sygnatury mogą mieć kształt:
- figur geometrycznych - do oznaczania bogactw mineralnych (wielkość figury pozwala odróżnić obiekty ważne od mniej ważnych; np. wielkość miast)
- obrazków nawiązujących do cech przedstawionych produktów - zwierzęta, rośliny
- liter umieszczanych w obszarze występowania zjawiska; np. PL - Polska, Cu - miedź
- Metoda zasięgów (powierzchniowa) - polega na oznaczaniu na mapie obszarów występowania określonego zjawiska. Stosowana jest przy sporządzaniu map geologicznych, glebowych, map upraw roślin i hodowli zwierząt.
- Metoda kropkowa - polega na pokryciu mapy znakami punktowymi. Każda kropka odpowiada określonej liczbie elementów, a gęstość kropek pokazuje natężenie jakiegoś zjawiska; np. mapy rozmieszczenia ludności.
- Metoda izarytmiczna - opiera się na izarytmach - czyli liniach łączących punkty o tej samej wartości zjawiska.
Izarytmy powstają na zasadzie interpolacji wartości pośrednich pomiędzy pomierzonymi punktami.
Izarytmami są:
- izobary- linie łączące punkty o jednakowym ciśnieniu
- izobaty - linie łączące punkty o jednakowej głębokości
- izohaliny - linie łączące punkty o jednakowym zasoleniu
- izohiety - linie łączące punkty o jednakowych opadach
- izohipsy - linie łączące punkty o jednakowych wysokościach (poziomice)
- izotermy - linie łączące punkty o jednakowej temperaturze
- Metoda kartogramu - polega na przedstawieniu intensywności jakiegoś zjawiska na określonej powierzchni. Powierzchnię pokrywa się odpowiednio dobranym deseniem (szrafurą) lub barwą np. mapy gęstości zaludnienia, sieci dróg kołowych i kolejowych, mapy bilansu migracji ludności.
- Metoda kartodiagramu - stanowi coś pośredniego między mapą a wykresem. Polega na przedstawianiu danych liczbowych za pomocą diagramów umieszczonych na określonym obszarze (np. w określonej jednostce administracyjnej) ; np. wykresy rocznego przebiegu temperatur, zasobów, kierunków wiatrów itp.
|
