Imperativ

Język niemiecki - Imperativ
Tryb rozkazujący

      W języku niemieckim możemy utworzyć następujące formy trybu rozkazującego:

2 osoba liczby pojedynczej    Geh!
2 osoba liczby mnogiej    Geht!

forma grzecznościowa Sie    Gehen Sie!

• Tworzenie trybu rozkazującego dla 2 osoby l. p.

• poprzez odrzucenie końcówki odmiany 2 os. l. p. i pominięcie zaimka osobowego:

du sagst -> Sag! (przykład czasownika słabego)
du sprichst -> Sprich! (przykład czasownika mocnego)

UWAGA: W trybie rozkazującym czasowniki mocne nie mają przegłosu. Dlatego mówimy:
du schläfst ale: Schlaf!
du läufst ale: Lauf!

      Natomiast "e" w rdzeniu czasownika zmienia się w "i" lub "ie".
Pierwotnie do form trybu rozkazującego dodawano zawsze końcówkę -e. Obecnie czynimy tak w przypadku form trybu rozkazującego, które po odrzuceniu końcówki 2. os. l. p. trudno byłoby wymówić. Do tej grupy należą czasowniki, których rdzeń kończy się na -d-, -t-, -ig oraz rechnen, öffnen.

• Tworzenie trybu rozkazującego dla 2 osoby l. mn.

• od formy 2 os. l. mn. poprzez pominięcie zaimka osobowego:

ihr sagt -> Sagt!
ihr sprecht -> Sprecht!

• Tryb rozkazujący dla formy grzecznościowej "Sie" tworzymy przez zamianę na szyk przestawny. Forma czasownika pozostaje bez zmian:

Sie sagen -> Sagen Sie!
Sie sprechen -> Sprechen Sie!

      Odstępstwa od tych zasad obserwujemy przy tworzeniu trybu rozkazującego czasowników posiłkowych "haben", "sein" i "werden":

2 os.  l. p.  du hast -> Hab!   du bist -> Sei!   du wirst -> Werde!
2 os.  l. mn.  ihr habt -> Habt!  ihr seid -> Seid!   ihr werdet -> Werdet!

forma grzecznościowa:

Sie haben Haben Sie! Sie sind Seien Sie! Sie werden Werden Sie!