hagiografia

Hagiografia

(z gr. hagios = święty, grapho = piszę)

      Dział biografistyki; piśmiennictwo chrześcijańskie poświęcone postaciom świętych.
Literatura hagiograficzna zapoczątkowana została jeszcze w antyku, ale naprawdę rozwinęła w średniowieczu (najsłynniejszy ówczesny zbiór żywotów świętych to XIII-wieczna "Złota legenda" Jakuba da Voragine). Spisywane wówczas losy męczenników i ascetów obfitowały w zdarzenia cudowne i nadnaturalne, źródłem wiedzy bowiem średniowiecznych hagiografów były nie tylko oficjalne dokumenty kościelne, ale także relacje apokryficzne i ludowa tradycja ustna. Średniowieczne żywoty świętych mają więc charakter legend.

Najwybitniejsze polskie dzieło hagiograficzne to "Żywoty świętych" księdza Piotra Skargi (1578), wydane w dobie kontrreformacji, gdy hagiografia przeżywała prawdziwy rozkwit.

Poza teorią literatury słowo "hagigrafia" może niekiedy oznaczać relację czołobitną, pochlebczą, idealizującą postać bohatera.


Apokryf
Biografia
Legenda