fasada świątyni boga Inszuszinaka

Fasada świątyni boga Inszuszinaka w Suzie

	Fragmenty reliefu z fasady elamickiej świątyni boga Inszuszinaka w Suzie: a - geniusz chroniący palmę daktylową, b - elamicka bogini. XII w. p.n.e. Wypalone cegły Wys. 1,37 m. Muzeum Luwru

Fragmenty reliefu z fasady świątyni boga Inszuszinaka w Suzie:
       a - geniusz chroniący palmę daktylową
       b - elamicka bogini.

XII w. p.n.e.

Wypalone cegły.

Wys. 1,37 m.

Muzeum Luwru.


      Dekorację fasady tworzyły przedstawienia elamickiej bogini, powtarzające się na przemian z postacią człowieka-byka przed drzewem życia.

      Człowiek-byk był opiekuńczym geniuszem, a korona z rogami świadczy o jego boskiej naturze. Jego wyobrażenie wywodzi się z Mezopotamii, gdzie często występował w powiązaniu z Szamaszem - bogiem słońca i sprawiedliwości. Plama daktylowa symbolizowała drzewo życia i płodność.

      Z napisu klinowego w języku elamickim dowiadujemy się, że świątynia została zbudowana przez króla Elamu Szilhak-Inszuszinaka (1150-1120 p.n.e.).