Erechtejon
 |  |  |
| Akropol - plan Erechtejonu | |
|  |
|
 |  |  |
| Akropol - Erechtejon: ściana południowa z portykiem kor | |
|  |
|
 |  |  |
| Akropol - Erechtejon: widok fasady wschodniej i ściany południowej z portykiem kor; z prawej strony widoczne są kolumny portyku północnego | |
|  |
|
 |  |  |
| Akropol - Erechtejon: fasada zachodnia. | |
|  |
|
 |  |  |
| Akropol - Erechtejon: portyk kor | |
|  |
|
Wybudowany został, przynajmniej częściowo, w miejscu starszej świątyni, poświęconej Atenie - opiekunce miasta (Polias), w której znajdował się otoczony szczególną czcią posąg bogini, do którego zmierzała procesja panatenajska. Budowę nowej świątyni rozpoczęto w roku 421 p.n.e. i trwała ona, z kilkuletnią przerwą, do roku 406 p.n.e.. Znajdowały się tu miejsca kultu wielu bogów i herosów. Najważniejszą była kaplica Ateny, która zastąpiła wcześniejszą świątynię. W pozostałej części znajdowały się miejsca kultu między innymi Posejdona oraz jednego z herosów ateńskich - Erechteusa, od którego wywodzi się nazwa świątyni.
Budowla wzniesiona była w stylu jońskim i charakteryzowała się brakiem symetrii w planie. Zasadnicza, prostokątna część budowli podzielona była na nierównej wielkości kaplice. Końce budynku ozdobione były kolumnadami, natomiast ściany boczne - umieszczonymi asymetrycznie, różnej wielkości portykami (gankami). Największe wrażenie robi przylegający do ściany południowej tak zwany kor, w którym dach wsparty był nie na kolumnach - jak to było w zwyczaju - lecz na posągach młodych dziewcząt, czyli kor.
Na szczególną uwagę zasługują wspaniałe detale architektoniczne Erechtejonu. Zachowane do dzisiaj fragmenty gzymsu oraz obramowania drzwi, zdobione antemionem (ułożone na przemian palmety i pąki lotosu), a także sklepienia dekorowanego kasetonami z rozetami, świadczą, iż budowla ta była jednym z najpiękniejszych przykładów architektury greckiej.
 |  |  |
| Akropol - Erechtejon: fragment zwieńczenia | |
|  |
|
Erechtejon zdobiły dwa ciągi fryzów: jeden opasywał główny budynek, drugi - portyk północny. Nie były to fryzy reliefowe, lecz złożone z wykonanych oddzielnie rzeźb, przymocowanych do gładkiego podłoża. Interpretacja treści przedstawień nastręcza bardzo wiele trudności z powodu bardzo złego stanu zachowania. Wydaje się jednak, że była ona związana z mitami ateńskimi.
Jeśli wierzyć legendzie, na przylegającym do Erechtejonu dziedzińcu rosła święta oliwka, którą podarowała Atena, natomiast sama budowla stanęła w miejscu, w którym za sprawą Posejdona wypłynęła ze skały słona woda.
 |  |  |
| Akropol - rekonstrukcja rysunkowa Erechtejonu: a. fasada wschodnia | |
|  |
|
 |  |  |
| Akropol - rekonstrukcja rysunkowa Erechtejonu: b. fasada zachodnia | |
|  |
|
 |  |  |
| Akropol - rekonstrukcja rysunkowa Erechtejonu: c. fasada północna | |
|  |
|
zobacz: "Marmury Elgina"