d

Denon, (Baron) Dominique Vivant (1747-1825)

Francuski artysta, uczony i dyplomata, przed rewolucją ulubieniec Ludwika XV, za Dyrektoriatu bywalec salonu Józefiny de Beauharnais. Dołączył do Komisji Napoleona w Egipcie i wziął udział w jej pracach, dokumentując zabytki wzdłuż i wszerz Egiptu. Większość jego rysunków znalazła się w monumentalnej edycji Description de l'Égypte, prócz tego wydał własne ilustrowane wspomnienia z podróży, które, często tłumaczone, znacznie przyczyniły się do popularyzacji kultury Egiptu w Europie. Mianowany Dyrektorem Generalnym Muzeów Francuskich, odegrał ważną rolę w formowaniu kolekcji Luwru.

Drioton, Étienne Marie-Félix (1889-1961)

Francuski egiptolog, wybitny filolog i specjalista w dziedzinie pisma kryptograficznego. W latach 1936-1952 był dyrektorem Służby Starożytności. Interesował się szczególnie misteriami religijnymi i teatrem staroegipskim.

Drovetti, Bernardino Michele Maria (1776-1852)

Włoski dyplomata, polityk i kolekcjoner starożytności, przez wiele lat francuski konsul generalny w Egipcie. Pozyskiwał zabytki przez swoich agentów (m.in. słynny Turyński Kanon Królów), z których najgorliwszym i najbezwzględniejszym był J. Rifaud. Jego pierwsza wielka kolekcja, której nie chciał kupić król Francji, znajduje się w Turynie, zakupiona przez króla Sardynii; druga kolekcja znalazła się w Luwrze; trzecią kupił Lepsius dla muzeum berlińskiego.