| AUTOR |
DZIEŁO |
CYTAT |
EPOKA |
| Biernat z Lublina |
"Kto miłuje księgi, nie miewa tęskności," |
"Którzyciem siedzą z księgami,
Nie mogą być nigdy sami,
Aże kiedy w ciżbie siedzą,
Tam dopiero sami będą." |
renesans |
| Biernat z Lublina |
"O naśmiewcach" |
"Głupi nie śmiej się z mądrego,
Ale bierz rozum od niego!
Rozumieć on śmiechu wszelkiemu,
Nie dziwuje się szalonemu." |
renesans |
| Biernat z Lublina |
"Opisanie krótkie żywota ezopowego i też innych spraw jego" |
"Język ci członek najlepszy,
A nad inne potrzebniejszy,
Którego by człowiek nie miał,
Bydłu by się podobien zstał;" |
renesans |
| Biernat z Lublina |
"Opisanie krótkie żywota ezopowego i też innych spraw jego" |
"Kto chce człowieka baczyć,
Nie trzeba na krasę patrzyć,
Bacz cnotę i obyczaje,
Którać dobry umysł daje." |
renesans |
| Biernat z Lublina |
"Złemu nie czyń dobrze" |
"Nie czyn złemu nic dobrego,
Boć nie będzie wdzięczen tego,
Bo źli w tym kochanie mają,
Gdy złe za dobre wracają." |
renesans |
Bogusławski
Wojciech |
"Cud mniemany, czyli Krakowiacy i górale." |
"Świat srogi, świat przewrotny,
Wszystko na opak idzie.
Kto niewart - pan stokrotny,
A człek poczciwy w biedzie." |
oświecenie |
| Bohomolec Franciszek |
"Autor komedii" |
"Komedia ma swoje reguły, które jeśli nie są w niej zachowane, komedia nie jest komedią, ale tylko rozmową albo dialogiem." |
oświecenie |
| Bohomolec Franciszek |
"Autor komedii" |
"Kto się wstydzi rozśmieć, powinien się wstydzić, że jest człowiekiem." |
oświecenie |
| Bohomolec Franciszek |
"Pijacy" |
"Na kłopoty człek się rodzi,
Bieda za nim w tropy chodzi,
Lecz tej biedy zapomina,
Skoro flaszkę zetnie wina." |
oświecenie |
Borges
Jorge Luis |
"Kafka i jego prekursorzy" |
"Każdy pisarz tworzy swoich prekursorów" |
współczesność |
Borowski
Tadeusz |
"Pieśń" |
"Nad nami - noc. Goreją gwiazdy,
dławiący, trupi nieba fiolet.
Zostanie po nas złom żelazny
I głuchy, drwiący śmiech pokoleń." |
współczesność |
| Borowski Tadeusz |
"Byliśmy w Oświęcimiu" |
"Między jednym a drugim kornerem, za moimi plecami zagazowano trzy tysiące ludzi." |
współczesność |
| Borowski Tadeusz |
"U nas w Auschwitzu" |
"Pamiętasz, jak lubiłem Platona. Dziś wiem, że kłamał (...) Nie ma piękna, jeśli w nim leży krzywda człowieka. Nie ma prawdy, która tę krzywdę pomija. Nie ma dobra, które na nią pozwala." |
współczesność |
| Brodziński Kazimierz |
"Do Boga" |
"Z gruzów więzienia wołamy do Ciebie:
Wróć nam ojczyznę, o Boże na niebie,
Bez której, równie jak bez Ciebie, Boże,
Lech żyć nie może!" |
romantyzm |
| Brodziński Kazimierz |
"Do broni, Sarmaci" |
"Lechy! wasza pierś wystarczy,
Nie szukajcie obcej tarczy:
Nikt obcy ludu nie zbawi." |
romantyzm |
| Brodziński Kazimierz |
"Testament" |
"W grób cię włożono, czysta ojców mowo!
Zwiędnie na tobie i wieniec poety;
Fraszką dziś - jego i czucie, i słowo,
Rada łzy, rozpacz i wiara, niestety!" |
romantyzm |
| Broniewski Władysław |
"Bagnet na broń" |
"Kiedy przyjdą podpalić dom,
ten, w którym mieszkasz - Polskę,
kiedy rzucą przed siebie grom,
kiedy runą żelaznym wojskiem
i pod drzwiami staną, i nocą
kolbami w drzwi załomocą -
ty, ze snu podnosząc skroń,
stań u drzwi.
Bagnet na broń!
Trzeba krwi!" |
dwudziestolecie międzywojenne |
| Broniewski Władysław |
"Do towarzyszy broni" |
"Umiecie umierać na frontach,
umiecie zdobywać Belweder,
lecz w zwycięski wasz śpiew się wplątał
ten krzyk, co przez kraty się przedarł." |
dwudziestolecie międzywojenne |
| Broniewski Władysław |
"Mój pogrzeb" |
"Mnie ta ziemia od innych droższa,
ani chce, ani umiem stąd odejść,
tutaj Wisłą, wiatrami Mazowsza
przeszumiało mi dzieciństwo i młodość." |
dwudziestolecie międzywojenne |
