Belzoni, Giovanni Battista (1778-1832)
Włoski wynalazca, siłacz i poszukiwacz przygód. Na zaproszenie Mohammeda Alego przybył do Egiptu, gdzie prezentował władcy ulepszone koło wodne. Jego kariera wykopaliskowa rozpoczęła się wówczas, gdy brytyjski konsul generalny w Egipcie, Henry Salt, wynajął go do sprowadzenia z Teb wielkiego posągu Ramzesa II. Belzoni, znakomicie wywiązawszy się z tego zadania, został stałym agentem Salta i zbierał dla niego zabytki przeznaczone dla British Museum, a przy okazji kompletował własną kolekcję. Jako pierwszy prowadził wykopaliska w Dolinie Królów i Dolinie Zachodniej; odkrył sześć grobów królewskich, w tym najpiękniejszy: grobowiec Seti I. Porobił woskowe odciski z reliefów grobowca i wystawiał w Londynie gipsowe kopie razem z modelem grobu, a jego Narrative..., opowieść o poczynaniach w Egipcie, cieszyła się wielkim powodzeniem. Choć jego metody archeologiczne ściągnęły wiele krytycyzmu (np. używanie tarana do sforsowania wejścia do grobu), na tle innych awanturników i poszukiwaczy skarbów tego okresu wyróżniał się otwartym umysłem, stale podnoszonymi kwalifikacjami i pogłębianą wiedzą.
Borchardt, Ludwig (1863-1938)
Niemiecki egiptolog, który zainaugurował we współpracy z Maspero monumentalną serię Catalogue Général Muzeum Kairskiego. Założył Niemiecki Instytut Archeologiczny i był jego pierwszym kierownikiem. Prowadził wykopaliska w Abusir i Abu Gurab, jak również w Amarnie - to on odkrył atelier rzeźbiarza Totmesa z wspaniałymi głowami portretowymi, m.in. Echnatona i Nefertiti.
Bothmer, Bernard Wilhelm V(on) (1912-1993)
Amerykański egiptolog niemieckiego pochodzenia, jeden z najlepszych specjalistów w zakresie egipskiej rzeźby, zwłaszcza Okresu Późnego.
Botta, Paul-Émile (1802-1870)
Francuski konsul i archeolog, był pionierem wykopalisk w Mezopotamii prowadzonych na dużą skalę. Synem wybitnego włoskiego historyka Carlo Botty, był z wykształcenia lekarzem. W 1842 uzyskał od władz tureckich firmam, który zezwalał mu na prowadzenie prac wykopaliskowych w prowincji Mosul. W tym czasie trwał spór o lokalizację, znanej z Biblii stolicy Asyrii, Niniwy. Swoje poszukiwania Niniwy rozpoczął w 1843 wykopami na wzgórzu Kujundżyk na wschodnim brzegu Tygrysu naprzeciw Mosulu. Brak efektownych znalezisk, a z drugiej strony przypadkowe odkrycie rzeźby w Chorsabadzie spowodowały iż tam przeniósł swoje wykopaliska.. Po tygodniu wykopalisk odsłonił część wielkiego pałacu Sargon II z fasadą, w której stały płaskorzeźby przedstawiające skrzydlate postacie strażników bram oraz płyty z reliefowymi przedstawieniami i inskrypcjami. Władze w Paryżu pozytywnie zareagowały na wiadomość o odkryciu i wsparły jego badania finansowa. Wysłano także utalentowanego rysownika E. N. Flandina, który na miejscu sporządzał rysunkową dokumentację odsłoniętych płaskorzeźb. Z powodu trudności stawianych przez lokalne władze tureckie wykopaliska zostały przerwane w roku 1850. Transport znalezisk został jednak wysłany do Paryża, (część przesyłki zatonęła w rwącym prądzie Tygrysu) gdzie została pierwsza na świecie wystawa zabytków sztuki asyryjskiej. Botta błędnie uznał odkryte stanowisko za Niniwę, stolicę Asyrii co znalazło wyraz w tytule publikacji "Monuments de Ninive" Paryż 1849-50, która składała się z jednego tomu tekstu jego autorstwa i czterech tomów rysunków Flandina. Później kontynuował karierę dyplomatyczną: w 1846 r. był francuskim konsulem w Jerozolimie, a w 1868 r. w Trypolisie w Północnej Afryce.
Breasted, James Henry (1865-1935)
Amerykański egiptolog i orientalista. Kopiował i tłumaczył inskrypcje hieroglificzne w muzeach europejskich i w Egipcie, zbierając materiał do swych wyśmienitych Ancient Records of Egypt. Dzięki wsparciu J.D.Rockefellera Jr założył Oriental Institute w Chicago, który stał się jednym z wiodących instytutów egiptologicznych świata.
Brugsch, (Pasza) Heinrich Ferdinand Karl (1827-1894)
Niemiecki egiptolog, który włożył niebywały wkład w wiele dziedzin egiptologii i był pionierem w zakresie filologii egipskiej, a w szczególności studiów demotycznych.
Budge, (Sir) Ernest Alfred Thompson Wallis (1857-1934)
Brytyjski egiptolog i orientalista. Wielokrotnie podróżował do Egiptu, Sudanu i Mezopotamii, gdzie prowadził wykopaliska na wielu stanowiskach i na różne sposoby pozyskiwał zabytki dla British Museum, m.in. tysiące tabliczek klinowych i wiele ważnych papirusów. Może się poszczycić niezwykle długą listą publikacji, wydawał teksty klinowe, hieroglificzne, koptyjskie, syriackie i etiopskie.
