Proszę czekać, trwa ładowanie prezentacji
Proszę czekać, trwa generowanie podglądu
CYBERPRZEMOC
Zjawisko przemocy rówieśniczej w szkole
nie jest nowe. Dotyczy zresztą nie tylko szkoły.
Różne instytucje różnie sobie z tym problemem radzą,
jednak wraz z rozwojem technologii pojawiły się
nowe formy przemocy, zwane cyberprzemocą.
O ile zwykłe formy przemocy mają raczej
materialny, konkretny charakter,
o tyle cyberprzemoc jest znacznie trudniej uchwytna,
bo operuje w wirtualnym świecie internetu i multimediów.
Poza tym działanie cyberprzemocowe
może mieć charakter subiektywny:
to samo zdjęcie może być zupełnie neutralne dla jednej
grupy odbiorców, a krzywdzące czy poniżające w oczach innej grupy.
Należy pamiętać, że chociaż cyberprzemoc
działa w świecie wirtualnym,
to jej skutki są takie same jak skutki
zwykłej przemocy lub czasem nawet gorsze.
W każdym akcie przemocy (również elektronicznej) mamy
do czynienia ze sprawcą, który działa przeciwko i na szkodę ofiary.
CYBERPRZEMOC - REALNE SKUTKI
SPRAWCA - OFIARA - ŚWIADEK
- ośmieszające zdjęcia i filmy
CYBERPRZEMOC
- publikowanie sekretów
- anonse na portalach randkowych
- wulgarne i złośliwe komentarze
- ignorowanie (wykluczenie, marginalizacja)
- straszenie, szantażowanie, wymuszenie
- złośliwe zgłaszanie do moderatorów
- podszywanie się pod ofiarę
- kradzież i przejęcie informacji i zasobów
Cyberprzemoc może przejawiać się na różne sposoby:
przerabianie i publikowanie ośmieszających zdjęć, filmów;
publikowanie sekretów ofiary;
zamieszczanie danych personalnych
i zdjęć na portalach randkowych;
wulgarne i złośliwe komentowanie wpisów i zdjęć ofiary;
celowe ignorowanie działalności ofiary
w sieci (wykluczenie, marginalizacja);
straszenie i szantażowanie oraz wymuszenie konkretnego działania;
nagminne zgłaszanie domniemanych nadużyć do moderatorów;
włamanie i przechwycenie profilu, poczty, telefonu
i podszywanie się pod ofiarę, w celu jej ośmieszenia lub poniżenia
kradzież i przejęcie informacji i zasobów (np. w grze).
Cyberprzemoc występuje najczęściej w serwisach
społecznościowych, ale pojawia się również w mailach,
komunikatorach, czatach oraz SMSach.
Zdarza się, że sprawca posługuję się
więcej niż jedną formą prześladowania.
CYBERPRZEMOC
Prowadzone od wielu lat badania wskazują,
że zjawisko cyberprzemocy dotyka od kilku do nawet
kilkudziesięciu procent młodych osób.
Statystyki mówią same za siebie. Z upływem
czasu i rozwojem technologii, są coraz gorsze.
W Polsce przeprowadzono już w 2007 r. badania, z których wynikło,
że połowa młodych ludzi miała do czynienia z przemocą
werbalną w internecie lub za pośrednictwem telefonu komórkowego;
w zakresie tej przemocy werbalnej mieszczą się
wulgarne wyzywanie, poniżanie, upokarzanie
i ośmieszanie, ale także straszenie i szantażowanie.
Nowsze badania pokazują, że ok. 20% gimnazjalistów
było sprawcami cyberprzemocy,
ok. 7% - jej ofiarami,
a ok. 6% - zarówno sprawcami jak i ofiarami.
Brytyjskie badania z 2013 r. pokazują jeszcze gorsze dane:
70% młodych ludzi było ofiarami cyberprzemocy,
a 20% z nich było atakowane prawie codziennie;
miejscem występowania różnego rodzaju form
przemocy są przede wszystkim portale społecznościowe;
54% młodych użytkowników Facebooka przyznało się,
że było ofiarami cyberprzemocy na tym portalu;
w 69% przypadków młodych ludzi cyberprzemoc prowadzi do
katastrofalnych skutków w zakresie samooceny i życia społecznego.
DZIEWCZĘTA SĄ BARDZIEJ NARAŻONE NA CYBERPRZEMOC NIŻ CHŁOPCY
- przygotowanie grona pedagogicznego do prowadzenia działań i programów profilaktyczno-wychowawczych
- opracowanie i wdrożenie przez szkołę polityki bezpieczeństwa
- poprawa bezpieczeństwa infrastruktury technicznej
CYBERPRZEMOC
Jak widać chociażby z tych statystyk, problem
cyberprzemocy jest bardzo poważny, czasami
trudny do identyfikacji i wymaga specjalnych działań.
Działania te muszą dotyczyć zarówno uświadamiania
młodzieży, ale także jej opiekunów (nauczycieli i rodziców),
jak i przedsięwzięcia konkretnych działań
mających na celu odpowiednie reagowanie na przypadki
cyberprzemocy i przeciwdziałanie jej.
Niezbędne w tym zakresie są:
przygotowanie merytoryczne grona pedagogicznego
do prowadzenia działań i programów profilaktyczno-
wychowawczych na rzecz uczniów, a także w pracy z ich rodzicami;
opracowanie i wdrożenie przez szkołę polityki
bezpieczeństwa oraz sposobów i zasad postępowania
dotyczących różnych przypadków zagrożeń online,
pozwalających na skuteczne reagowanie w sytuacji zagrożeń;
w nieco ograniczonym zakresie: zapewnienie
bezpiecznego dostępu do internetu i sieci wifi,
wyposażenie w programy filtrujące, systemy zabezpieczeń itp.
Tutaj jednak szkoła ma ograniczone pole do działania,
nie może bowiem w pełni kontrolować działań uczniów
poza szkołą, czy przy pomocy urządzeń mobilnych.
- zabezpieczenie dowodów, ustalenie okoliczności
- wsparcie ofiary
- konsekwencje wobec sprawcy
CYBERPRZEMOC
Ujawnienie w szkole zjawiska cyberprzemocy wymaga
podjęcia przez nauczycieli konkretnych działań interwencyjnych.
Kluczowe elementy szkolnej procedury interwencyjnej to:
zabezpieczenie dowodów i ustalenie okoliczności zdarzenia;
udzielenie wsparcia ofierze przemocy;
zastosowanie konsekwencji wobec sprawcy przemocy
oraz praca nad zmianą jego postawy w przyszłości.
Ustalenie okoliczności zdarzenia, tożsamości
sprawcy oraz zgromadzenie dowodów
Jak pokazuje praktyka, identyfikacja
agresora zazwyczaj nie jest trudna.
Okazuje się nim być najczęściej kolega lub koleżanka
ze szkoły lub z grona bliskich znajomych.
Pamiętajmy jednak, iż nie zawsze ustalenie, skąd pochodzi atak,
oznacza odnalezienie osoby, która jest za zdarzenie odpowiedzialna.
Wielu sprawców cyberprzemocy posługuje się „skradzioną tożsamością”
wykorzystując telefony innych uczniów, ich konta pocztowe itp.
W ustaleniu sprawcy mogą wówczas pomóc inni uczniowie,
którzy mogą posiadać informacje na temat agresora.
Wszelkie dowody cyberprzemocy powinny
zostać zabezpieczone i zarejestrowane.
Staranne zabezpieczenie dowodów może
ułatwić dalsze postępowanie dostawcy usługi,
np. usunięcie szkodliwych treści z serwisu,
ale przede wszystkim stanowi materiał, z którym powinny się
zapoznać wszystkie zaangażowane w sprawę osoby:
dyrektor, pedagog szkolny, rodzice, a wreszcie
policja, jeśli doszło do złamania prawa.
Jeśli sprawca przemocy jest nieznany, szkoła może
skontaktować się z dostawcą usługi w celu usunięcia
z serwisu kompromitujących materiałów,
a w przypadku naruszenia prawa złożyć
zawiadomienie na policję lub do prokuratury.
Szkolna procedura interwencyjna:
USTALENIE OKOLICZNOŚCI
I ZEBRANIE DOWODÓW
IDENTYFIKACJA SPRAWCY
ROLA ŚWIADKA
ZABEZPIECZENIE DOWODÓW
POWIADOMIENIE POLICJI / PROKURATURY W SZCZEGÓLNYCH PRZYPADKACH
CYBERPRZEMOC
Rozmowa z uczniem: ustalenie okoliczności zdarzenia, poinformowanie o konsekwencjach, zobowiązanie do usunięcia szkodliwych materiałów.
Poinformowanie rodziców sprawcy. Wspólne opracowanie planu dalszego postępowania.
W uzasadnionych przypadkach objęcie sprawcy opieką psychologiczno-pedagogiczną.
Monitorowanie sytuacji w szkole.
Gdy sprawcą cyberprzemocy jest uczeń szkoły, szkoła powinna
podjąć wobec niego odpowiednie działania interwencyjne.
Bardzo ważne jest, żeby sposób postępowania oraz zastosowane
środki dyscyplinarne dostosowane były do rozmiaru przewinienia.
Pierwszym krokiem postępowania powinna być rozmowa
z uczniem, której celem jest ustalenie okoliczności zdarzenia
oraz poinformowanie ucznia o konsekwencjach,
jakie zostaną wobec niego zastosowane.
Uczeń powinien zostać także zobowiązany
do usunięcia z Sieci szkodliwych materiałów.
O przebiegu zdarzenia oraz o podjętych przez szkołę środkach
dyscyplinarnych należy poinformować rodziców sprawcy przemocy.
Warto wspólnie z nimi opracować
plan dalszego postępowania wobec ucznia,
na przykład w formie kontraktu pomiędzy uczniem, jego
rodzicami i szkołą, określającego zobowiązania każdej ze stron.
W uzasadnionych przypadkach, gdy mamy do czynienia
z utrwalonymi zachowaniami przemocowymi ze strony ucznia,
sprawcę przemocy należy objąć opieką psychologiczno-
pedagogiczną, której celem jest trwała zmiana zachowania dziecka.
Po zakończeniu interwencji należy pamiętać
o monitorowaniu sytuacji w szkole,
aby mieć pewność, że sprawca nie podejmuje dalszych
działań przemocowych czy odwetowych wobec ofiary.
Oczywiście, nie można poprzestać tylko
na interwencji wobec sprawcy.
Równie ważne, o ile nie ważniejsze, jest właściwe
postępowanie wobec ofiary cyberprzemocy.
UCZEŃ - SPRAWCA
CYBERPRZEMOC
Po ujawnieniu ostrego przypadku cyberprzemocy należy:
objąć jego ofiarę wsparciem psychologiczno-pedagogicznym;
ustalić z jej pomocą okoliczności zdarzenia i zabezpieczyć dowody
(postępowanie w tym zakresie musi być niezwykle delikatne,
gdyż w większości wypadków dotyczy wrażliwych sfer uczuć dziecka);
powiadomić dyrektora szkoły i pedagoga szkolnego
i po analizie zdarzenia skontaktować się z rodzicami ofiary,
poinformować o zdarzeniu i dalszym postępowaniu, a także
udzielić wszelkich możliwych porad wynikających z danej sytuacji;
na terenie szkoły sytuacja ofiary musi być monitorowana
(czy nie następują ponowne ataki, czy sytuacja ulega normalizacji)
w przypadku, gdy naruszone zostało prawo, należy
poinformować policję, Sąd Rodzinny lub prokuraturę,
a potem wykonać niezbędne czynności procesowe
z udziałem ofiary cyberprzemocy.
Objęcie ofiary wsparciem.
Ustalenie okoliczności i zabezpieczenie dowodów.
Monitorowanie sytuacji w szkole.
Powiadomienie policji / prokuratury w szczególnych przypadkach.
Powiadomienie władz szkoły i rodziców.
Powiadomienia władz szkoły i rodziców.
CYBERPRZEMOC
Mogłoby się wydawać, że czasami mówimy
o zwykłym dokuczaniu uczniom przez uczniów,
ale nie należy zjawiska cyberprzemocy lekceważyć
Wystarczy uświadomić sobie, że przyklejenie na ścianie w szkole
obraźliwie skomentowanego lub przerobionego zdjęcia
ofiary ma ograniczony zasięg czasowy i przestrzenny;
to samo zdjęcie wpuszczone w internet nie ma już
tych ograniczeń - może istnieć w niezliczonej liczbie kopii
i przez teoretycznie nieograniczony czas.
Psychika ofiary w obu przypadkach
jest poddawana zupełnie innego rodzaju presji.
CYBERPRZEMOC
art. 190 kk: groźba karalna
art. 190a kk: uporczywe nękanie (stalking)
art. 191 kk: zmuszenie do określonego działania
art. 191a kk: naruszenie intymności seksualnej, utrwalenie wizerunku nagiej osoby bez jej zgody
art. 212 kk: zniesławienie
art. 216 kk: zniewaga
art. 267 kk: bezprawne uzyskanie informacji
art. 268 kk: utrudnianie zapoznania się z informacją
art. 268a kk: niszczenie danych informatycznych
art. 269 kk: uszkodzenie danych informatycznych
art. 269a kk: zakłócanie systemu komputerowego
art. 287 kk: oszustwo komputerowe
art. 107 kw: dokuczanie, złośliwe wprowadzanie w błąd
Ponadto „dokuczanie” może stanowić naruszenie konkretnych
przepisów kodeksu karnego i kodeksu wykroczeń.
Najczęściej w przypadku cyberprzemocy mamy
do czynienia z naruszeniami następujących przepisów:
art. 190 kk - groźba karalna;
art. 190a kk - uporczywe nękanie (stalking);
art. 191 kk - zmuszenie do określonego działania;
art. 191a kk - naruszenie intymności seksualnej,
utrwalenie wizerunku nagiej osoby bez jej zgody;
art. 212 kk - zniesławienie;
art. 216 kk - zniewaga;
art. 267 kk - bezprawne uzyskanie informacji;
art. 268 kk - utrudnianie zapoznania się z informacją;
art. 268a kk - niszczenie danych informatycznych;
art. 269 kk - uszkodzenie danych informatycznych;
art. 269a kk - zakłócanie systemu komputerowego;
art. 287 kk - oszustwo komputerowe;
art. 107 kodeksu wykroczeń - dokuczanie,
złośliwe wprowadzanie w błąd.
CYBERPRZEMOC MOŻE BYĆ PRZESTĘPSTWEM
CYBERPRZEMOC
Gdzie można uzyskać pomoc i wsparcie?
Na stronie helpline.org.pl,
dzwoniąc na Dziecięcy Telefon Zaufania
prowadzony przez Rzecznika Praw Dziecka,
w szkole,
na policji.
DZIĘKUJEMY ZA UWAGĘ!
Prezentacja o cyberprzemocy została przygotowana w ramach
Ogólnopolskiej Inicjatywy Edukacyjnej KURSOR.
preloader
Czas trwania slajdu sekund
Poprzedni
Następny
Sprawdź
Wczytywanie...
Włącz autoodtwarzanie
Opis do slajdu
Źródła
Opis do slajdu
[x]